ولایت تکوینی و تدبیر عالم در نفس امام
نقش واسطه‌های ملکوتی در مدیریت جهان و اختیار انسان
آیت‌الله سید محمدمحسن حسینی طهرانی در این جلسه به تبیین جایگاه ولایت تکوینی و نقش نفس ناطقه در تدبیر امور می‌پردازند. بحث با نقد دیدگاه‌هایی آغاز می‌شود که برای بقای موجودات و تدبیر بدن، نیازی به اتصال به عقل منفصل و عالم ملکوت نمی‌بینند و بر استقلال نفس تأکید دارند. در ادامه، با عبور از این نگاه ظاهری، ضرورت وجود واسطه‌های ملکوتی برای تنظیم دقیق نظام هستی و مدیریت بدن تبیین می‌شود. استاد با بهره‌گیری از مثال‌های ملموس، تفاوت میان علم حصولی و علم حضوری را در مراتب نفس تشریح کرده و نشان می‌دهند که چگونه تمام ذرات عالم از نفس امام علیه‌السّلام نشئت می‌گیرند. در پایان، با اشاره به حقیقت التجاء و معنای «فناء صبر»، این نکته برجسته می‌شود که تا انسان بر توانایی‌های خود تکیه دارد، از فیض اتصال به حقیقت باز می‌ماند و تنها با تسلیم محض است که فرج الهی محقق می‌گردد.
ولایت تکوینی و تدبیر عالم در نفس امام
توضیحات:
آیت‌الله سید محمدمحسن حسینی طهرانی در این جلسه به تبیین جایگاه ولایت تکوینی و نقش نفس ناطقه در تدبیر امور می‌پردازند. بحث با نقد دیدگاه‌هایی آغاز می‌شود که برای بقای موجودات و تدبیر بدن، نیازی به اتصال به عقل منفصل و عالم ملکوت نمی‌بینند و بر استقلال نفس تأکید دارند. در ادامه، با عبور از این نگاه ظاهری، ضرورت وجود واسطه‌های ملکوتی برای تنظیم دقیق نظام هستی و مدیریت بدن تبیین می‌شود. استاد با بهره‌گیری از مثال‌های ملموس، تفاوت میان علم حصولی و علم حضوری را در مراتب نفس تشریح کرده و نشان می‌دهند که چگونه تمام ذرات عالم از نفس امام علیه‌السّلام نشئت می‌گیرند. در پایان، با اشاره به حقیقت التجاء و معنای «فناء صبر»، این نکته برجسته می‌شود که تا انسان بر توانایی‌های خود تکیه دارد، از فیض اتصال به حقیقت باز می‌ماند و تنها با تسلیم محض است که فرج الهی محقق می‌گردد.
ولایت تکوینی و تدبیر عالم در نفس امام
13مرحوم آقا ـ رضوان الله تعالی علیه ـ مى‌فرمودند: خوب است که انسان از آن اول، لُنگ بیندازد. این‌هم كه مى‌گویند: انسان لُنگ بیندازد نه به‌عنوان اینكه حالا ما بگوییم! ما هم شوخى مى‌كنیم، راست هم بگوییم باز شوخى مى‌كنیم. آنهایى كه مى‌گویند: لُنگ بیندازد, واقعاً هم خودشان لنگ را مى‌اندازند و واقعاً هم تسلیم مى‌شوند و خودشان را چیزى به‌حساب نمى‌آورند. البته انسان باید سعى خودش را بكند به‌هراندازه‌اى كه مى‌تواند و به‌هراندازه‌اى كه از او بر مى‌آید، بالأخره اینها در رسیدن به مطلوب کمک می‌کنند.
گرچه وصالش نه به كوشش دهند *** هر قدر اى دل كه توانى بكوش1 أللهم صلّ على محمد و آل محمّد
- . دیوان حافظ (قزوینی)، غزل ٢٨٤.