
بررسی حدیث حجب (2)
بررسی آراء مرحوم کمپانی
حدیث حجب و ادله برائت در اصول فقه در این جلسه آیتالله سید محمدمحسن حسینی طهرانی به بررسی دقیق حدیث حجب و نسبت آن با ادله برائت میپردازد. ابتدا دیدگاه مرحوم آخوند درباره استناد حجب به خداوند و عدم شمول آن نسبت به برائت توضیح داده میشود. سپس اشکالات وارد بر این تحلیل، از جمله ابهام در تفکیک احکام انشایی و تنجزی و نیز تفاوت شبهات حکمیه و موضوعیه بررسی میگردد. در ادامه نظر مرحوم کمپانی درباره اقتضای حکم و ضرورت وجود مقتضی برای تحقق حجب بیان شده و نقد میشود که این نگاه در تطبیق بر موارد مختلف دچار اشکال است. همچنین نسبت حدیث حجب با مسئله جهل مکلف و امکان استناد آن به خداوند تحلیل میشود. در نهایت روشن میگردد که این بحث نقش مهمی در فهم گستره برائت و حدود جریان اصول عملی دارد برای فهم حدود برائت. در اصول
بررسی حدیث حجب (2)
4صدق حدیث حجب نسبت به شبهات حکمیه و موضوعیه
فلهذا در قضیۀ شبهات حکمیه و موضوعیه حجب إلی الله صدق میکند که حجب مستند إلی الله باشد؛ چه اینکه در شرب توتون این حجب هست و نسبت ما به این حجب محقق است در شبهات حکمیه، یا در شبهات موضوعیه منبابمثال ما میدانیم که الحیوانُ إمّا مذکّیٰ أو غیر مذکّیٰ، خصوصیّات حیوان مذکّیٰ را هم میدانیم مثل بقر، غنم، ابل و بعضی از حیوانات دیگری که مشخص هستند مثل غزال و امثالذلک ـ البته این مربوط به مذکّیٰ و غیر مذکّیٰ نیست بلکه مربوط به حلّیت اکل است ـ بعضیها را هم مشخص است میدانیم که حرام هستند مانند اسد، ذئب، هرّه و امثالذلک که مشخص هستند که اینها حرام الأکل هستند. بعضیهای دیگر را شک داریم که آیا داخل در این قسم هستند یا داخل در آن قسم هستند؛ آیا با شرایط حلّیت مناسبت دارند یا با شرایط غیر حلیّت؟ از نظر اکل اگر اینها آکل لحم نباشند آکل حشیش باشند، اعشاب و اینها باشند، خب این یک دلیل است که میشود حکم به حلّیت اکل کرد؛ از طرف دیگر اگر اینها دارای آن معده و آن خصوصیاتی باشند که اغنام و اینها دارند مثل معده و سیرابی و بعضی از چیزهای که اغنام و اینها دارند، باز اینهم دلیل دیگری است که میشود حلال باشند.
البته ما حیوانات دیگری هم داریم مانند خرگوش و اینها بااینکه آکل اعشاب و اینها هستند، ولی درعینحال حرام هستند؛ به خلاف اهل تسنّن که ظاهراً فتوا به کراهت میدهند ولیکن حرمتش مسلّم است، حتی من شنیدهام که بعضیها در حرمت اینهم شک کردند. یا بعضی از حیوانات مانند [بعضی] طیور دارای شبهه هستند که آیا داخل در تحت مأکول اللحم هستند یا تحت غیر مأکول اللحم هستند، در اینگونه موارد شبهه شبهۀ موضوعیه است؛ یعنی از باب شبهۀ موضوعیه ما در اینجا شک داریم والاّ میدانیم که الحیوانُ إمّا مذکّیٰ أو غیر مذکّیٰ در اینگونه موارد باز در اینجا «حجب» صدق میکند.
