جلسه ۲۹۱

بالأخره ما نفهمیدیم مقصود شما از اقتران علمین چیست؟! اگر مکلف است مکلف علم اجمالی پیدا می‌کند أحدهما متنجسٌ، آن علم تفصیلی که مترتب بر این است یا آن علم تفصیلی که قبل از این است بالأخره یک عامل می‌خواهد یا نمی‌خواهد؟! علم عامل می‌خواهد یا نمی‌خواهد؟! حتی رؤیت، بالأخره رؤیت هم عامل علم است، شهادت بیّنه یکی از عوامل علم است، قرائن یکی از عوامل برای علم است. این عواملی که موجب علم هستند آیا ممکن است در یک زمان پیدا بشود؟! اینکه از محالات است یعنی در یک زمان هم قرائن موجبۀ علم اجمالی برای بنده پیدا بشود و در همان زمان بدون یک ثانیه کم و زیاد [علم تفصیلی تعلق بگیرد محال است]! مثل اینکه دوتا گلوله باهم یک‌دفعه در یک ثانیه وارد کلۀ یک بیچاره بشود، حتی شما با مسلسل هم شلیک کنید بالأخره این گلوله‌ها متعاقب است و اول یک گلوله می‌آید بعد متعاقب با او تیر دوم می‌آید.

وقتی علم تعلق می‌گیرد با تعلق علم تکلیف هم می‌آید یعنی از همان ثانیۀ اولیٰ که علم به یک علم اجمالی تعلق گرفته است از همان ثانیه اولیٰ وجوب احتراز می‌آید، حالا در ثانیۀ بعد که من علم تفصیلی به أحد الإنائین پیدا می‌کنم تکلیف مجدد است و آن برای ثانیۀ بعد است ولی در ثانیۀ اولیٰ این علم اجمالی ما خودش منجّز شد، حالا چطور می‌شود تصویر کرد که در یک ثانیه، نه این طرف نه آن طرف، دو علم نسبت به دو موضوع مختلف برای انسان پیدا بشود، هم‌چنین چیزی اصلاً می‌شود تصویر کرد؟! ما که نفهمیدیم آقای حکیم چه چیزی فرمودند! ‌حالا اگر شما فهمیدید بنده نمی‌دانم! برای بنده که امکان ندارد که در یک ثانیه، هم علم اجمالی من به نجاست أحد الإنائین تعلق بگیرد و در همان ثانیه هم به نجاست یک إناء متیقّن تعلق بگیرد، این تصور نمی‌شود. بنابراین این مسئلۀ اقتران هم که فاتحه‌اش خوانده می‌شود و پی کارش می‌رود.