جلسه ۳۰۶

در لحم بقر نیاز به اسلام است، نیاز به اسلام هم نباشد همان بسم الله گفتن [لازم است] وقتی که ما احراز کنیم نصرانی این را [ذبح] کرده [نمی‌شود مصرف کرد] در مورد یهود همان‌طوری‌که گفتیم اسم الله را می‌برند. مگر اینکه طائفه‌ای باشند که آنها ملتزم نباشند ولی من‌حیث‌المجموع آنها اسم الله را بر ذبیحه‌شان می‌برند. حتی در مورد نصاریٰ هم بعضی از طوائف نصاریٰ اسم الله را می‌برند. فلهذا می‌توانیم بگوییم که آن روایاتی که دارد انسان می‌تواند از لحم نصاریٰ بخورد محمول است بر نصارای آن زمان که نصارای آن زمان با نصارای حالا تفاوت داشتند. آنها اسم أب یا اسم ابن و اینها را می‌برند لذا اشکالی از این نقطه‌نظر ندارد چون بالأخره اسم خداست ولی آنها ظهور را در أب می‌دانند.

گفت که جِن از بسم الله فرار می‌کند، گفت که زمان سابق بود که فرار می‌کردند الآن تمام قرآن را هم بخوانی فرار نمی‌کنند، جن هم جن‌های زمان قدیم، نصاریٰ هم نصارای زمان سابق!!

لذا ما داریم که وقتی که مسلمین در سرحدّات و اینها می‌روند واجب است که نصاریٰ آنها را اطعام کنند و اینها از غذاهای نصاریٰ می‌توانند بخورند که روایاتش را گفتیم.¹ این محمول بر این مسئله هست. الآن هم اگر انسان احراز بکند که این لحم تسمیه هست در مورد نصاریٰ، می‌تواند که از این استفاده بکند و اشکالی از این نقطه‌نظر ندارد.

بنابراین عرض شد که ما در باب تضاد اصلی نداریم که در آن اصل اثبات عدم تذکیه بشود زیرا موضوع در مذکّیٰ ما زُهِقَ روحُه عن خصوصیةٍ بود و مقابلش ما زُهِقَ روحُه حتف أنفه بود و اصلی که در اینجا عدم تذکیه را ثابت بکند ما در اینجا نداریم. چون بالعیان خود ما آن مسئلۀ فری اوداج را در اینجا می‌بینیم. این در مورد تضاد بود.

مسئلۀ دیگر عبارت است از اینکه تقابل مذکّیٰ و غیر مذکیٰ تقابل عدم و ملکه است یعنی موضوع در مذکّیٰ ما زُهِقَ روحُهُ عن شرائطٍ مخصوصه که فری اوداج باشد، استقبال، بسم الله و کذا مع قابلیت محل، این موضوع برای مذکّیٰ است. در مقابلش ما لیس کذلک؛ یعنی زهاق روح بدون این شرائط مذکوره یعنی در جایی که این مِن شأنه أن تَجری علیه هذِهِ الشرائط و لکن لَم تَجر علیه، این موضوع برای مذکّیٰ و غیر مذکّیٰ است.