جلسه ۳۱۰

پس در اینجا اصل عدم تذکیه منظور ایشان ـ مرحوم کمپانی ـ این است که باید در هر موردی به همان موارد اثباتیۀ همان مورد باید عمل کرد. من‌باب‌مثال اگر مسئله، مسئلۀ فراء است لا تُصّلِ که عام است شامل حالش می‌شود اگر مسئله، مسئلۀ لحم است چون ما لحم نداریم اصالة الإباحه یا حلیت در اینجا شامل می‌شود. اگر ما حکم عامی پیدا کردیم که از اکل لحم پرهیز و احتراز می‌کرد إلّا أن یکونَ مذکّیٰ این خود لحم غیر مأکول می‌شد. چون اصل عدم تذکیه در اینجا جاری نیست مگر به اصل مثبت، بنابراین باید به حکم عام در هر موردی نسبت به خود او باید اقدام کرد. این کلام مرحوم اصفهانی بود که راجع به جریان اصالة عدم تذکیه فرمودند. إن‌شاءالله دیگر سراغ بقیۀ نظرات می‌رویم.

تلمیذ: تضاد که عدم نمی‌آورد؟

استاد: گاهی از اوصاف وجودی به عدم تعبیر می‌آوریم، در آنجایی که عدم مساوق با وجود باشد.

اللهم صل علی محمد وآل محمد