جلسه ۳۱۹

پس این اشتباهی که شما در السنۀ اصولیین می‌بینید هست که جریان اصول چون از ناحیه شارع است باید در مواردی باشد که بر او اثر مترتب باشد، این غیر از نَفس صحت جریان است. یک وقت ما می‌گوییم که اصول جاری نیست چون مفید نیست، یک وقت می‌گوییم که اصول جاری هست و مفید نیست، این دوتا است. اصول در دست من نیست که جاری باشد یا نباشد، اصول بخواهم یا نخواهم جاری است. اگر مسبوق به عدالت باشد، استصحاب عدالت هست حالا این استصحاب عدالت در این مورد به‌خصوص مفید نیست، خب مفید نباشد. غیر از این است که بگوییم که جاری نیست، استصحاب جاری است ولی در مورد به‌خصوص‌ جاری نیست. و این منشأ اشتباه شده است برای اینکه مرحوم نائینی در اینجا به این اشتباه بزرگ مبتلا بشوند.

بنابراین وقتی که ما شک در مقدمات تذکیه کردیم، در اینجا استصحاب عدم تذکیه می‌آید و وقتی آمد حکم میته و غیر مذکّیٰ بر آن بار می‌شود و دیگر ما نیازی به استصحاب و جریان اصل دیگر نداریم. این تمام الکلام در شبهات موضوعیه بود، إن‌شاءالله از جلسۀ بعد در شبهات حکمیه درس را شروع می‌کنیم.

اللهم صل علی محمد وآل محمد