جلسه ۳۲۸

تلمیذ: چرا این روایت صادر شد؟! این روایت «مَن بَلَغ» بنا بر آنچه که فرمودید چیز عادی است چرا صادر شد؟

استاد: این مثل سایر مسائل است.

تلمیذ: روایت، روایت وجوب هم همین است روایت توقف همین است کسی هم که یک روایت برسد که مکروه است انسان اجتناب کند آن‌هم ثواب می‌برد.

استاد: بله، ما طبق ملاک در مکروه هم همین را می‌گوییم. در اینجا روایت این را می‌خواهد بگوید، در این‌همه آیات قرآن هست که کسی که عمل خیری انجام می‌دهد خدا به او ثواب می‌دهد، این نیاز به گفتن ندارد. اینها آمده برای ما دین را بیان کرده است.

تلمیذ: تشویق برای یک عمل خیر است.

استاد: نه‌خیر چه کسی گفته است تشویق است؟!

تلمیذ: قرآن گفته است.

استاد: این‌هم تشویق برای این است که شما روایات مستحب را دست‌کم نگیرید مگر این‌همه ما روایت نداریم خدا رضایت خودش را در استحباب قرار داده است استحباب را کوچک نگیرید؟!

تلمیذ: این لسان روایت این را که نمی‌خواهد بگوید.

استاد: این را می‌خواهد بگوید؛ لسان روایت می‌گوید که کسی که به او یک ثواب می‌رسد دست‌کم نگیرد. این‌طور تصوّر نکند که لعلّ اینکه این راوی این را نگفته است من از این فیض محروم بشوم، روایت می‌خواهد این را بگوید.

تلمیذ: این نیست. من الآن خود روایت را جلوی چشممان بگذارم از این روایت این را می‌فهمم که دارد تأکید بر عمل به استحباب می‌کند یااینکه می‌گوید: نه اگر احتمال خلاف می‌دهی خلافش را به یک شکلی رفع کن.

استاد: تأکید دارد به عمل استحباب می‌کند در چه صورت؟! درصورتی‌که خبر مجعول باشد؟! من هم همین را دارم می‌گویم. اصلاً فرض کنید پیغمبر همین الآن اینجا نشسته است و الآن دارد همین خبر را به شما می‌گوید: کسی که از من حرفی را بشنود و به آن عمل بکند، خدا به او ثواب می‌دهد گرچه من این حرف را نزده باشم! همین‌جا پیغمبر نشسته است شما چه حکمی می‌کنید؟! می‌گویید که اگر بچۀ پنج‌ساله بیاید از قول شما نقل بکند هم عمل کنیم یا رسول الله؟! این حرف‌ها نیست. حضرت در اینجا می‌خواهند بگویند که به استحباب اهتمام داشته باشید.