جلسه ۳۵۹

این‌قدر نمی‌فهمد که وقتی پیامبری می‌فرماید که اینها بخورند و غذا به ایشان بدهند [یعنی نجس نیست]! [می‌گوید که] منظور این است که حبوب بدهند خودشان بپزند! می‌بینید [چه می‌گویند]؟! یعنی آدم می‌خندد که وقتی لشکر اسلام یک جایی می‌روند و می‌گویند که غذا به ایشان بدهید یعنی دست به گندمتان نزنید، خود اینها بروند با پیمانه بردارند یا خودشان بروند درست کنند و آرد کنند و فلان کنند! دُم شتر به زمین می‌رسد که طرف بلند شود و خودش برود گندم بردارد و آرد کند و بپزد و چه کند! اینها چیزهایی است که در واقع با احکام بازی کردن است و دلیلش هم نفهمیدن است. وقتی نمی‌فهمد، حکم خدا را نمی‌فهمد و دائماً در ذهن خودش قاطی و خراب و مشوّه می‌کند.

یک شب مجلسی بودیم و خیلی از این آقایان هم بودند، بیش از یک سال پیش و نزدیکی‌های نیمه شعبان پارسال بود. روایت «مَن ماتَ وَ لَم یَعرف امام زَمانِه ماتَ میتةَ الجاهِلیة»¹ مطرح شد یکی گفت که نمی‌دانم این روایت چیست و معرفت چیست؟ «میتةَ الجاهِلیة» چیست؟ یکی می‌گفت که منظور از «میتةَ الجاهِلیة» یهود و نصاری هستند؛ کسی که امام زمان علیه‌السّلام را نشناسد به مرگ یهود و نصاری مرده است. این در زدند و آن در زدند و آخرش یکی از آن کله گُنده‌ها گفت که آقا روایت مُجمل است! این روایت به این راحتی که واقعاً هر بچه‌ای می‌فهمد را مُجمل کردند و بعد هم آن را دور انداختند! [گفتند که] این روایت مُجمل است و قابل فهم نیست و نمی‌دانیم مقصود چیست!

این روایت متواتر که تواتر آن هم تواتر لفظی و هم معنوی است ...، چون برخی از روایات تواتر، مفاد و تواتر معنوی است و لفظ متفاوت است این روایت تواتر لفظی و معنوی دارد و آن را مُجمل کردند و بعد هم آن را کنار انداختند و هیچ برویم سر یک مسئلۀ دیگر! اینها همین‌طور بودند و تا حالا هم همین‌طور بوده است و این خلق مبتلا به این مصیبت بودند!