جلسه ۳۶۶

استاد: نه چیزی نخورید! در خارج نسبت به انجام و عدم انجام آن مختار هستیم. این توقف به عدمِ حکم است. ببینید یک وقت ما حکم به اباحۀ شرعیه می‌کنیم و می‌گوییم که اصلاً شارع ظاهراً حکم به اباحه کرده است و می‌گوییم که انجام دادن و ندادن این فعل شرعاً مباح است. یک وقت نه، می‌گوییم که ما نظر شرع را نمی‌دانیم، نمی‌گوییم که شارع گفته است که مباح است؛ چون نظر شارع را نمی‌دانیم و یک کار هم بالأخره باید بکنیم یا باید نماز ظهر را بخواند یا نباید بخواند، در اینجا حکم به تخییر ظاهری هست.

اللهم صل علی محمد وآل محمد