جلسه ۳۸۷

تلمیذ: در اینجا علم اجمالی نیست، علم اجمالی ما منحل به علم تفصیلی شده است.

استاد: چرا نیست؟! ما علم تفصیلی نداریم.

تلمیذ: وقتی مرتکب جمیع اطراف انسان بشود، علم تفصیلی داریم.

استاد: ما علم تفصیلی نداریم.

تلمیذ: مگر ما از اول علم اجمالی نداشتیم؟

استاد: ما از اول علم داشتیم که أحدهما خمرٌ، اما فرق است بین اینکه ما خمر را بخوریم و بعد بفهمیم که خمر است ...، خب در اینجا تکلیف نداریم یااینکه نه الآن قبل از شرب خمر نسبت به خمر چه حکمی داریم؟ یک وقت اصلاً معلوم الخمریه است منتها نسیاناً می‌خورید خب کار حرام انجام دادید؟ نه، نوش جانت یا علی! کار حرام انجام ندادی. یک وقت خمر در مقابل است و وقتی خمر در مقابل هست الآن تکلیف در اینجا هست، اجتناب أو عدم الاجتناب؟! ما می‌گوییم اجتناب؛ یَجبُ الاجتِناب. صحبت در این است که الآن إنائین است و من یکی از این إنائین را طبق ادلۀ حلّ شرب می‌کنم و کنار می‌گذارم خب هذا خمرٌ أو لا؟! نمی‌دانم. حالا [سراغ دیگری می رود] آیا طبق ادلۀ حلّ مُحللُ الشّرب است یا محرمُ الشّرب است؟! این محلل است و من هم این را می‌خورم و وقتی خوردم بعد می‌فهمم که خمر بوده است، به من چه ارتباطی دارد؟! حالا خوردم از اول که [نمی‌دانستم خمر است] مثل اینکه نسیاناً شما خمری را می‌خورید، چه اشکالی دارد؟! بکش بالا و [بخور]!

تلمیذ: ...

استاد: بله، اگر شما خودتان با دستتان داخل یکی از این دو اناء بریزید و چشمتان را ببندید و بعد یک‌دفعه باز کنید و [بگویید که] نمی‌دانم، این دیگر نه! این در واقع از باب ﴿وَلَا تُلۡقُواْ بِأَيۡدِيكُمۡ إِلَى ٱلتَّهۡلُكَةِ﴾ است.

اللهم صل علی محمد و آل محمد