جلسه ۳۹۵

حکم هنوز فعلیت پیدا نکرد بلکه منجّز شد. پس علم شما هیچ ارتباطی با تکلیف ندارد اما واسطه است. وقتی شما علم پیدا کردید که خمر موجود است همین که شما علم پیدا کردید حکم روی خمر رفت، اصلاً دیگر با شما کاری ندارد شما دیگر کنار رفتید، اصلاً بروید بخوابید، اصلاً مغمیٰ علیه بشوید، اصلاً بگذارید از این کشور بیرون بروید، دیگر ارتباط ندارد. خمر در خارج به‌واسطۀ علم شما محقق شد. تمام شد! خب حالا خروج از این موضوع به‌واسطۀ این است که هردوی آنها ازبین بروند، نه‌اینکه فقط یکی ازبین برود. اگر یکی ازبین رفت شما می‌دانید که خمریت ازبین رفته است؟! اگر شک کردید باید چه‌کار کنید؟! استصحاب بقاء موضوع کنید و کاری به علم شما ندارد. شما از علم برگردید حتی شک پیدا کنید. بله! اگر علم شما که تعلق گرفت و خود علم تبدیل به شک شد یعنی شک طاری مناقض با علم شد و در علمیت شک کردید؛ شک کردید علم من درست بود یا نه، یعنی این شک طاری شما علم سابق را نفی کند و تبدیل به شک شود خب در آنجا بله، موضوع منتفی است و در آنجا بحثی نیست ولی صحبت در این است که علم باقی است و شما یقین دارید که الآن در ساعت شش در اینجا خمر موجود است، الآن ساعت هفت است. آمده مخلوط شده است خب نمی‌دانید که آیا آن خمریت هنوز موجود است یا نه؟ این به علم شما چه‌کار دارد؟ باید استصحاب بقاء موضوع را بکنید. آقایان در این قضیه اشتباه کردند یعنی علم را با معلوم یکی گرفتند.

اللهم صل علی محمد و آل محمد