جلسه ۴۳۱

لذا اینجاست كه مرحوم آقا و بزرگان ـ رضوان الله تعالی علیهم ـ می‌فرمودند که در خیلی از موارد تقدّس می‌آید و برای انسان مانع می‌شود! این تقدس تقدس خشك است و تقدس بر خلاف رضا است. خدا می‌گوید که تو الآن این كار را بكن، وقتی می‌گوید که این كار را بكن چرا ما بگوییم: نه؟! نفس می‌گوید: هان؟! عجب! شما می‌خواهی كار حرام انجام بدهی؟! شما می‌خواهی كار شبهه‌ناك انجام بدهی؟! زیر بار نمی‌رود و نمی‌تواند، نه‌اینكه عبودیت او این اقتضاء را می‌كند، اگر عبودیت است مولا دارد می‌گوید! امیرالمؤمنین علیه‌السّلام می‌گوید که بیا این كار را بكن، امام صادق علیه‌السّلام به هارون مكی می‌فرماید: «بلند شو به داخل تنور برو».¹ یا ابن‌رسول الله ﴿وَ لَا تُلۡقُواْ بِأَيۡدِيكُمۡ إِلَى ٱلتَّهۡلُكَةِ﴾!² تنور آتش است حلوا كه نمی‌دهند! آتش دارد بالا می‌رود این از شرب خمر كه بدتر است! چون اعدام نفس و قتل نفس است! آن كسی كه می‌آید به امام صادق می‌فرماید: یا ابن‌رسول الله اعدام نفس مگر حرام نیست... حالا فرض بكنید که این از ترس جانش این حرف را زده است این شخص كه از اول مرخص است ـ إنَّه مِن عبادنا المرخصین! ـ ولی اگر كسی باشد که از این قضیه گذشته یعنی مرگ برای او مسئله‌ای نیست ولی شبهۀ ﴿وَ لَا تُلۡقُواْ بِأَيۡدِيكُمۡ إِلَى ٱلتَّهۡلُكَةِ﴾ او را متوقف كرده است، اگر به امام صادق بگوید که چطور من بیایم خودم را هلاک كنم؟! امام صادق علیه‌السّلام چه جواب می‌دهند؟! می‌گویند که من امام هستم یا تو؟! من دارم به تو می‌گویم که این كار را بكن! روز قیامت هم اگر از تو پرسیدند بگو جعفر بن محمد گفت! من هم جواب می‌دهم! مگر قرار است تو جواب بدهی؟! من جواب می‌دهم!

انسان باید به این نکته توجه كند یعنی اگر ما به این نكته برسیم در درون خودمان مسئله را دائماً حل كنیم و دائماً تمرین كنیم و خودمان را در این مسیر قرار بدهیم خیلی جلو می‌رویم كه انسان چطوری خودش را در مقام عبودیت با آثار عبودیت وفق بدهد و علی السواء باشد؛ چه به این‌طرف باشد و چه به آن‌طرف باشد، در هردو مسئله برایش تفاوتی نداشته باشد.