جلسه ۷۸

می گوید اگر این شجره از حائط ملكی آمده باشد در شارع، حق الماره است دیگر، آن مقداری كه دستت می رسد و شاخه را نمی شكنی و ضرر نمی زنی می توانی بخوری و بروی. خب بقیۀ مردم چكار می كنند؟ همین كار را می كنند دیگر. می گویند چه؟ می گویند الان این شجره از فضای طریق آزاد دارد استفاده می كند خب دلت می خواهد دیوار را آنقدر بیاور بالا تا درخت نیاید توی جادّه. الآن عقلاء این كار را می كنند دیگر، منتهی دیگر نمی روند آن كلۀ شاخه را بشكنند و امثال ذلك، حالا شارع در اینجا یك خورده آمده مضیقش كرده قضیه را، آن مقداری كه دستتان می رسد. ولی خب عقلاء اگر دستشان نمی رسد سنگ می اندازند آن گردو را از آن بالا می اندازند پایین! شرع می گوید نه، به آن كیفیت نیست.

پس بنابراین در امارات و در اصول عملیۀ تنزیلیه اگر ما بخواهیم دقت بكنیم می بینیم امضای شارع نه از باب جعل حجیت است در امارات- این اشتباه نشود آن طوری كه معروف است- شارع جعل حجیت در امارات نكرده. امارات حجیتشان بنفسه است. اگر ما این امارات را نداشتیم و جعل شارع را هم نداشتیم چطور احكام را بدست می آوردیم؟ اگر شارع نمی آمد جعل حجیت بكند، ناز می كرد برای ما، مگر ما لنگ نمی شدیم؟ پس شارع كاری نكرده در ما، چكار كرده اضافه؟ هنر نكرده شارع. اگر ما جعل حجیت از طرف شارع نداشتیم چكار می كردیم؟ خب لنگ می شدیم دیگر. غیر از یك مشت مسائل ضروری در بقیۀ مسائل، روایات اخبار آحاد، در آنجا چكار می كردیم؟ همه می ماندیم دیگر. یا می ماندیم اگر قرار شارع بر عدم حجیت اینها بود یا اینكه طبق ظنّ خودمان عمل می كردیم، طبق ؟ خودمان عمل می كردیم، در سایر مسائل چكار می كنیم؟