عبارات مختلف فقهاء در باب انکار ضروری (1)

استاد: نه‌خیر، ابداً، ابداً! به‌هیچ‌وجه! این‌قدر قضیه واضح و اَظهَرُ مِنَ الشَّمس بود که جای هیچ انکار نبوده است!

تلمیذ: در مورد ارتداد بعد از پیغمبر، آیا ارتداد حقیقی از رسول خدا صلّی الله علیه و آله و سلّم منظور است یا ارتداد از مقام ولایت؟

استاد: ارتداد از حقیقت که همان اسلام باشد.

تلمیذ: اعتقادشان که بعد از رحلت پیغمبر سلب نشده بود!

استاد: اگر بخواهید واقعاً نگاه کنید، پیغمبر علی را نصب کرد یا نصب نکرد؟! اگر شخصی علی را قبول نکرد، درواقع پیغمبر را رد کرده است، حالا دارد خودش را گول می‌زند دیگر! معنا ندارد بگوییم که دیگر اینها در تخیل هستند!

تلمیذ: روایتی مرحوم آقا ـ رضوان الله تعالیٰ علیه ـ در امام شناسی دارند، خیلی برای ما سنگین است! می‌خواهیم معنای آن را بفهمیم! از اهل سنت نقل کرده‌اند از رسول خدا که فرموده‌اند:

بِي أُنذِرتُم و بِعلِيِّ بنِ أبِي‌طالِبٍ اِهتدَيتُم و قَرَأَ: ﴿إِنَّمَآ أَنتَ مُنذِرٞ وَلِكُلِّ قَوۡمٍ هَادٍ﴾ و بِالحسنِ أُعطِيتُمُ الإِحسانَ و بِالحُسينِ تَسعَدُون و بِهِ تَشقَونَ، ألا و إِنَّ الحُسينَ بابٌ مِن أبوابِ الجنّةِ ، مَن عاداهُ حَرَّمَ اللّهُ عليهِ رِيحَ الجنّةِ.¹

این مراتبی که حضرت ذکر کرده‌اند که شما به امام علی هدایت و به امام حسن احسان می‌شوید، احسان یعنی چه؟!

استاد: به‌واسطۀ همان صلحی که حضرت کردند.

تلمیذ: یعنی جلوگیری از قتال و... ؟

استاد: بله، والاّ همه مرده و ازبین رفته بودند. اصلاً معاویه آمده بود تا اینکه نسل شیعه را براندازد و حضرت با این صبر و تحمل و صلحی که کردند شیعه را نگه داشتند.

تلمیذ: داریم: «و بِعلِيِّ بنِ أبِي طالِبٍ اِهتدَيتُم»، همه که هدایت پیدا نکردند فقط مختصّ گروه شیعه می‌شود!

بروز و ظهور نفس امامت به‌واسطۀ امیرالمؤمنین علیه‌السّلام

استاد: منظور این است که نفس امامت به‌واسطۀ امیرالمؤمنین علیه‌السّلام برای همه بروز و ظهور پیدا کرده است؛ حالا کسی می‌خواهد گوش بدهد یا ندهد، یکی می‌خواهد هدایت پیدا کند اما دیگری نمی‌خواهد. یعنی سرچشمۀ هدایت امیرالمؤمنین است چون همان باطن و حقیقت رسالت است.