لزوم تأمین جهات وصول به کمال برای افراد در حکومت اسلام

خیانت تلقی شدن فاش کردن اسرار یک مملکت

این فاش کردن اسرار یک مملکت است و خیانت تلقی می‌شود و نظایر آن را در زمان پیغمبر صلّی الله علیه و آله و سلّم هم داریم.

اما اگر من‌باب‌مثال مطلب، ابراز یک عقیده‌ای از عقاید نسبت به مسئله‌ای است یا یک مبنای اعتقادی است و یا نسبت به چنین چیزی است، باید ببینیم که آیا این مطلب داخل در چنین مسئله‌ای می‌شود یا نه؟ این مطلب چه عنوانی دارد؟ اگر قرار بر این باشد که ابراز یک عقیده بخواهد فسادی را متوجه جامعه کند، قطعاً با توجه به آیۀ: ﴿بَلِ ٱلۡإِنسَٰنُ عَلَىٰ نَفۡسِهِۦ بَصِيرَةٞ * وَلَوۡ أَلۡقَىٰ مَعَاذِيرَهُۥ﴾¹ دیگر دراین‌صورت مشخص است که آیا او در اینجا در مقام افساد آمده است و می‌خواهد این قضیه را ابراز کند و یا مسئله در مقام اصلاح است، کدام‌ یک از این دو است. اگر در مقام اصلاح است دراین‌صورت اشکال ندارد. بااینکه مسئلۀ خطیری است ولی در مقام اصلاح، این مطلب بیان شده است و اگر در مقام افساد است، درآن‌صورت فرق می‌کند، مثل عرض و آبروی افراد را بردن، اشاعۀ دروغ در میان افراد، تهمت زدن در میان جامعه، حیثیت و آبرو را بردن، ترس در جامعه ایجاد کردن، خوف و امثال‌ذلک را ایجاد کردن، در این موارد مشخص است که شخص در مقام اصلاح این کارها را انجام می‌دهد یا در مقام افساد است. همۀ اینها جزء مواردی است که انسان نمی‌تواند از اینها به یک منوال عادی بگذرد بلکه اینها با هر شخصی تفاوت پیدا می‌کند و قابل برای کنترل است.

حالا شخصی کار خلافی کرده است، دیگری می‌خواهد این خبر را پخش کند و آبروی این شخص را ببرد، آیا منظورش اصلاح است؟! آیا اگر این کار را نکند شخص دست به کار دیگری می‌زند و خلاف می‌کند یا اینکه شخص قصد و غرضی دارد. اینها مطالبی است که انسان می‌تواند با توجه به خصوصیت مورد، جلوی فرد را بگیرد یا او را در بیان این مطالب آزاد بگذارد.