ادلّۀ بساطت احرام (1)

معنای احساس جلالت و عظمت در نفس امام

جلالتی که امام هادی می‌فرماید در نفس خود احساس کرده‌ام؛ یعنی من در مجرای فیض اراده و مشیّت خدا در کل عالم وجود قرار گرفته‌ام، این معنای احساس جلالت و عظمت در نفس است. حالا حضرت به ما چه بگوید؟! می‌فرماید که جلالت خدا و عظمت را احساس کرده‌ام، ما هم همین را می‌گوییم! حالا سؤال بنده از شما فقهاء این است که آیا برای امام هادی که هنوز به سن بلوغ نرسیده است، نفسِ رسیدن به امامت، اقتضای وجوب می‌کند؟! اگر این‌طور است پس نفسِ رسیدن به امامت هم اقتضای حج می‌کند، پس چرا به حج نمی‌رود و صبر می‌کند تا مستطیع شود؟! آیا وقتی که امام علیه السلام مستطیع نشده است، باید به حج برود؟! می‌گوییم: «خیر! صبر می‌کند تا سال‌های بعد می‌رود». آیا نفس رسیدن به امامت اقتضای دفع زکات می‌کند؟! نه! باید زراعتی باشد، زمینی باشد، محصولی باشد، به حدّ نصاب هم برسد، آن‌وقت زکات بدهد چون ممکن است امام علیه السلام کشاورزی داشته باشد ولیکن محصولش در آن سال به حدّ نصاب نرسد یا آفت بزند. ائمه علیهم السلام هم تجارت می‌کردند،¹ پول به افراد می‌دادند، کارشان حساب و کتاب داشت. گاهی هم مبالغ را از افراد قبول نمی‌کردند و می‌گفتند که چرا سود زیاد گرفتید؟! ما این را قبول نداریم و نمی‌خواهیم! آنها هم نسبت به افرادی که فقیر بودند، دفع خمس می‌کردند و امثال‌ذلک. اگر خمس واجب نبوده دفع خمس نمی‌کردند. خُب امام باشد حالا چون امام است پس باید همۀ تکالیف بر او مترتّب باشد؟! چون امام است، حتماً باید روزه بگیرد؟! نه! اگر بدن او سالم باشد، روزه بر او واجب است، اگر سالم نباشد، بر امام هم حرام است که روزه بگیرد. این‌طور نیست که چون امام است، پس باید به هر کیفیتی روزه بگیرد ولو اینکه بیفتد و غش کند! مگر می‌شود که امام علیه السلام روزه نگیرد؟! بله می‌شود، او مثل سایر افراد تکلیف دارد.