جلسه ۱۳۷

تلميذ:چه اشكالي دارد كه فقيه براساس ملاك به اين فتوي برسد؟ همان‌طوركه حضرتعالي فرموديد زيارت امام ملاكاً اكيدتر است از نماز ولو اين‌كه شارع درمقام جعل و خطاب فرموده باشد كه اين زيارت مستحب و نماز واجب است. همين‌طور هم فقيه براساس ملاك نه همين لاتفعلْ، برسد به اين كه صلاة في الحمام، ملاكش چون بالاتر است ثوابش میچربد به آن كراهت، ولو اين‌كه شارع فرموده باشد لاتَفْعَلْ، از آن‌جا برسد به أقل ثواباً.

استاد: اگر به ملاک برسد ایراد ندارد، ولی صحبت سر این است که شما از خود امام فقیهی بالاتر دارید؟ خود امام در حمام نماز میخواند؟ انجام كه نمیدهد. اگر یک فقیهی به یک ملاک برسد ایراد ندارد ما حرف نداریم، لذا در بسیاری از موارد هست که حتی ما دلیلی برای مطلب فقهی و اجتهادی نداریم، آن فقیه با آن نوری که دارد، با آن بصیرتی که دارد، با آن اتصالی که دارد، میتواند به این نکته دسترسی پیدا کند، در فتوحات محی الدین این قضیه را دارد که چطور انسان با قلب، با اتصالی که به آن منبع تشریع پیدا میکند حتی بدون توجه به منابع، میتواند به آن مسأله برسد و بعد وقتی که مراجعه کرد میبیند منابع هم منطبق با همان خواهند بود، دیگر منابع ، با آن دریافت قلبي¹ در تعارض نیستند. اگر یک فقیهی با اتصالی که دارد و آن چه را که هست و در روایات هم داریم، لا یجوز الفتیا² و امثال ذلک که با صفای سر و اینهاست، در آنجا ما حرف نداریم، صحبت در این است که آن ملاک کجاست؟ ما ملاکی نداریم.

آنچه را که ما داریم همین مسائل با همین ادله و با همین مطالبی که در دسترس است داریم، ما هم بر طبق همین مطالب صحبت میکنیم، آن یک بحث خاص است که حالا آمد و یک فقیهی در یک حمام خاصی، در یک شرائط خاصی و یک قضیة شخصیة نماز خوانده است.