جلسه ۱۴۰

تلميذ:خود پيغمبر اكرم سه عمره متكرره درماه ذي القعده انجام دادند به صورت متفرقه.

استاد: نه، در ماه ذی القعده ولی هر کدام در یک سال، در یک ماه نداریم، هر کدام در یک سال این‌ها داریم که حتی ائمه هم، امام صادق هم داریم که حضرت هم همین‌طور بود، عمره انجام دادند منتها در سنوات مختلف واقع شده بود، در ماه ذی القعده واقع شده بود، درست شد؟

پس بنابراین ما هیچ دلیلی برای جواز عمره متکرره مفرده پیدا نکردیم و اتیانش موجب اشکال خواهد بود.

تلميذ: نسبت به علي بن ‌ابي‌حمزه، مشهورآقايان اين است كه فساد عقيده را مضرّ به وثاقت نمي‌دانند.

استاد: آقایان بیخود همچنین چیزی دارند! آن کسی که بلند شود بیاید بگوید که امام رضا، امام نیست، دروغ به این بزرگی، آدم لبو فروش که نبوده که این حرف را می‌زند وکیل موسی بن جعفر بوده!

تلميذ: بني‌فضال را همه عمل می‌كنند با اين‌كه فساد عقيده هم داشته؟!

استاد: بني‌فضال فساد عقيده داشته، عرض کردم در چه زمانی این مطلب گفته شده؟ ما روایات علی بن ابی حمزه را قبول داریم امّا این روایاتی را که در زمان انقیادش باشد، خود نفس اتصال این شخص خودش مبرر است. مثل این که افرادی که در آن زمان هستند نقل کننند که ما در زمان موسی بن جعفر این مطلب از علی بن ابی حمزه شنیدیم، این اشکالی ندارد، ایراد من در این‌جا این است علی بن ابی حمزه اگر در زمان امام رضا در آن موقع بیاید یک روایتی نقل بکند و در کتبش هم ننوشته که این روایت ده سال پیش و در زمان موسی بن جعفر بوده، شما روی چه حسابی و روی چه اعتبار و دلیل رجالی می‌توانید روایت او را قبول کنید؟

تلميذ: بعض حضرات مي‌گويند كه افراد وقتي فساد عقيده پيدا مي‌کردند و جدا مي‌شدند، مطرود مي‌شدند مثل شلمغاني، بعد می‌پرسيدند كه كتب آن‌ها را چه كنيم، كه نوعاً مي‌گفتند: خذ بما رووه و ذروا مارئوه.