جلسه ۱۴۱

چون نماز شب نمیآید نفس را عوض کند، آنچه که نفس را عوض میکند مراقبه است، این است که بزرگان میفرمودند 90 درصد کار مراقبه است و 10 درصد مسائل دیگر و عبادات و نمیدانم چیزهای دیگر و بیداری و اذکار و اوراد است. توجه کردید؟ آن است که میآید عوض می‌کند و جلو میبرد، آن تغییر میدهد. 

کجا بود چندی پیش صحبت میکردیم؟ شب‌های ماه رمضان بود. وقتی که آدم یک عملی را انجام میدهد و ببیند برخلاف میلش وقتی که میلش دارد میرود، شما یک سخنی را میشنوید ـ این خیلی برای ما اتفاق میافتد و خیلی هم کار ساز است، مسأله، مسأله مهم و دقیقی است ـ همان موقع که یک سخنی را میشنوید یک دفعه میبینید یک حالی در شما پیدا میشود، عجب! من هم مشمول این قضیه هستم، پس من هم باید بروم این کار را انجام بدهم دیگر، اگر هستم باید بروم انجام بدهم، باید بروم این قدم را بردارم، باید بروم این حرف را بزنم، باید بروم این رابطه را برقرار کنم، چون من هم خودم مشمولم، باید بروم این کدورت را رفع کنم، توجه کردید؟ حالا کدورتی بین دو نفر اتفاق افتاده است.

یک روایت داریم که خودم روایتش را دیده‌ام، یک روز حضرت امام حسین علیه السلام داشتند میرفتند منزل امام حسن علیه السلام، یکی از همان رفقایشان و دوستانشان گفت - حالا شاید نزدیک هم بودند- این موقع صبح کجا دارید میروید؟ حضرت فرمودند دارم می‌روم منزل برادرم. بعد آن شخص عرض کرد که به این زودی؟! ایشان گفتند: یک مطلبی بین من و بین برادرم اتفاق افتاده است می‌خواهم قبل از اینکه او بیاید و درصدد رفعش برآید من بروم که من ببرم! تا من در این قضیه پیش دست باشم.

دستور، دستور عجیبی است. این کاری و دستوری که الان امام حسین علیه السلام به ما یاد می‌دهد که قبل از اینکه او بخواهد بیاید اگر او برود او برده است و تو چیزی نبردی! تو هم مجبوری در را باز کنی و بالاخره بغلش کنی و معانقه کنی و نمیتوانی که بير بير نگاهش کنی، عين مربای آلو، بالاخره باید در را باز کنی، اگر آن‌طوری کنی و در را ببندی که دیگر واویلاست. مجبوری در را باز کنی، در را باز کردی و معانقه و ... کار خوبی میکنی، ولی خیلی چیزی به پایت نمینویسند! این قضیه خیلی تو را و نفست را جلو نمی‌برد، چرا؟ چون آن شخص این کار را کرده است تو نکرده‌ای، تو فقط در را باز کردی، قربان عمّت بری، می‌خواستی در را هم باز نکنی، این کار را هم ميخواستی نکنی؟