جلسه ۱۴۲
توضیحات:
وجوب عمره مفرده و بحث از تکرار آن در یک ماه - نکته‌ها و گفته‌های استاد
جلسه ۱۴۲
5خب اگر ما جای پیغمبر باشیم چند تا به این شخص حج عمره می دهیم؟ من نصفش را هم به او نمی دهم، نصف عمره هم نمی دهیم، از طواف و اینها سه و دو را بیشتر در سهمش تقسیم کنیم، گيرش نمي‌آيد.چه زیارتی؟!! به جای آمدن و عجب طلایی دارد، عجب چه دارد، این یکی، خب این هم شیعه است، این است! یعنی ببینید از این شروع می شود، نشسته‌ام آنجا، مي‌بينم یک آقایی خدا رحمتش کند، به رحمت خدا رفته، آمده آنجا نشسته و معرکه گرفته آقا، گرفته نشسته خلق الله پشت به ضریح نشستند و دارند به این آقا نگاه می کنند که چه می گوید!! یعنی چه! خب آقا می خواهند بیایند دورت، بلند شو برو در مسجد گوهرشاد بنشین، بلند شو برو در صحن بنشین، چرا در حرم؟! اینها چیزهایی است که انسان باید برخورد کند، آقا برو کنار خجالت بکش، مؤدب باش، پشتت را به ضریح چرا داری می کنی؟! ناشناس بیا! ناشناس بیا زیارتت را بکن و بلند شو برو.
امام رضا علیه السلام اهل این حرف‌ها نیست، اهل این مسائل نیست، ان‌شاالله که این شخص قصد غرض و اینها ندارد، ولی خب بالاخره غفلت گاهی اوقات بر انسان پیدا می شود، خواهی نخواهی در انسان غفلت پیدا می شود. من رفتم در حرم به آن آقا گفتم که آقا به این آقایانی که دور شما نشسته‌اند تذکر بدهید، اینها پشت به حضرت نشسته‌اند، این اهانت به حضرت است، گفت بله بله بله آقا صحیح می‌فرمایید، خدا رحمتش کند فوت کرد، بله بله، خب بله بله چیست؟! تو اینها را نمی فهمی؟! توجه می‌کنید؟
یک کسی هم مي‌بينيد بلند شد مثل مرحوم آقا می آید آن برنامه ای که داریم انجام می دهد، خودشان هم نوشتند در کتاب و می آید زیارت حضرت، آن شخص معلم اخلاق وقتی از طهران می آید به مشهد و میآید در مجلس مرحوم آقا که آن هم فوت کرده وقتی به آقا می گوید، خب آقا مگر طهران شما كار نداشتید خلاصه با یک لحن بی ادبانه ای، مگر شما طهران کار و اولاد و مرید و اینها نداشتید که بلند شوید بیایید مشهد! ایشان رو می کنند می گویند اگر انسان عقل داشته باشد داخل سرش، یا داخل کله اش عقل داشته باشد می داند که از آن طرف دنیا آمدن برای زیارت و سکونت در جوار و عتبه حضرت کاری انجام نداده است! خب این هم یکی.