لزوم توأم بودن مباحث علمی با مباحث عملی

مرحوم آقا آدم خیلی خوبی بود اما الآن که نیست! امام حسین علیه السلام خیلی خوب بود اما نه امام حسینی که الآن هست! اگر الآن باشد اصلاً خوب نیست، اصلاً به صلاح ما نیست که الآن امام حسین باشد! اما امام حسین 1400 سال پیش خیلی خوب است، برای او گریه هم می‌کنیم و سینه هم می‌زنیم و مجالس عزاداری هم به‌پا می‌کنیم چون 1400 سال پیش است و کاری هم به کار ما ندارد! واقعاً!

امام حسین الآن کیست؟! سیدالشهدایِ الآن کیست؟! یکی بیشتر نیست، پسرش امام زمان علیه السلام است؛ اگر امام حسینی در این زمان باشد، همان پسرش امام زمان علیه السلام است. امام زمان علیه السلام که بیاید، تو همان‌طور جواب می‌دهی که عمر بن سعد به امام حسین علیه السلام جواب داد که اگر من کشته شوم چه می‌شود؟! زن و بچۀ من چه می‌شوند؟! حضرت فرمودند که فلان، به حضرت عرض کرد که ابن زیاد مِلک مرا می‌گیرد، حضرت فرمودند که یک ملک در مدینه به تو می‌دهم، حتی حضرت نمی‌فرمودند که به کمک ما بیا، حضرت می‌فرمودند که دست از جنگ با ما بردار والاّ حضرت نفرمودند که فردا کشته شو!¹ حضرت که در شب عاشورا همه را رد کردند، به برادرش هم فرمودند که برو، امام حسین علیه السلام به کسی نفرمود که بیاید، گفت که این مردم با من کار دارند، باشید یا نباشید هم با من کار دارند، برای چه جان خودتان را به خطر می‌اندازید؟! امام حسین علیه السلام حتی به حضرت ابوالفضل علیه السلام هم [این‌گونه] نفرمودند، در اینها مسائل زیادی هست!²

این نشان می‌دهد که واقعاً ما همین‌طور کشکی می‌گوییم که عاشورا یک اسوه است! اما در این خط‌ها و در این مسائل ظریف نرفتیم که چرا این عاشورا این‌طور است و دیگر صحنه‌ها این نخواهد شد؟! حالا که دیگر ما به همه چیز عاشورا می‌گوییم! خودمان را راحت کرده‌ایم مثل اینکه از اول خلقت آدم تا ظهور قیامت هر قضیه‌ای که اتفاق بیفتد، عاشورایی اتفاق افتاده است!