لزوم توأم بودن مباحث علمی با مباحث عملی
توضیحات:
وجوب عمره مفرده و بحث از تکرار آن در یک ماه - 1435-07-04
لزوم توأم بودن مباحث علمی با مباحث عملی
9این هم وضع خود ما است، ما تا آخر دیدیم دیگر، بعد از کشتنمان هم از ما دست برنداشتند حتی اسبها را تاختند و بعدش چهکارها کردند! دیدید که با برادرمان چه کردند، پسرمان علیاکبر علیه السلام را که تکهتکه و قُرمه کردند، این وضع ماست! هر کسی که میآید، بسم الله، این است! بعضیها به حضرت میگویند که آنطرفی و اینطرفی نیستیم، جزء لشگر یزید و جزء لشگر شما نیستیم! [حضرت میفرماید:] پس راه خودتان را بروید مثل آنهایی که گفتند: ما به کسی کاری نداریم و به کسی [وابسته] نیستیم!
حضرت در این قضیه با این روش و این برنامه، چه میخواهد بفرماید؟! حضرت در این قضیه میخواهد بفرماید که یک راه برای ما بیشتر نیست و آن راه، رفتن به سمت او است و در این قضیه باید توحید را با تمام توان، افکار و توجه اعمال کنیم. وقتی در توحید، قضیهای پیش میآید؛ دیگر نباید توقع مساعدت از کسی وجود داشته باشد.
یک دفعه در سابق فیلم حضرت یوسف را برای من آوردند و تماشا کردم، وقتی که مسائل و فشارهایی از آن معبدی که در آنجا بتپرستان بودند، پیدا شده بود؛ حضرت یعقوب گفت: «خدایا اگر خودت را نشان ندهی و اینها مردم را [اغوا] کنند، دشمن شاد میشود و اگر دشمن شاد شود، مردم دیگر به مطالب ما اعتماد نمیکنند!»
پیغمبر نباید اینطور باشد! اینها که در زمان حضرت یعقوب نبودند که ایشان چه گفتند، از خودشان درمیآورند. حالا شاید پیغمبر گفته است ولی بالأخره محل اشکال است. طبق اعتقاد ما به این مسائل ایراد وارد است، حالا آیا همین حرف را پیغمبر زده است یا خودمان زدیم و به گردن بندۀ خدا، حضرت یعقوب میگذاریم؟!
پس ما نمیدانیم حالا این واقعاً صحبت حضرت یعقوب بوده است یا اینکه خودشان اضافه کردند. چیزی که ما الآن انجام میدهیم، چیست؟! مگر غیر از این است؟! با اینکه میدانیم راهمان درست است ولی در آن توجه و ارتکازی که داریم، چه چیزی در نظرمان است؟! میگوییم که این کار را انجام ندهیم که اگر آن عده بفهمند خوشحال میشوند! پس خدا چه شد؟! راه درست است یا نه؟! اگر درست است بگذار خوشحال شوند! «اللهمَّ إِنَّ هذا یَومٌ تَبَرَّكَتْ به بَنو أُمَیَّةَ و اِبنُ آكِلَةِ الأَكبادِ»؛1 در روز عاشورا گفتند که بهبه! زدیم و بردیم و کار را تمام کردیم! «تَبَرَّكَتْ به»؛ جشن و عید میگیرند که مانع را از سر راه برداشتیم، آن شخص خارجیای که بر علیه حکومت [مقابله] میکرد را کنار زدیم!
- البلد الأمین، ج ۱، ذکر عمل السنة، المحرم، ص۲6۹؛ المصباح (للکفعمی)، ج ۱، الفصل الحادی و الأربعون فی الزیارات، زیارة عاشورا، ص4۸۲.

