آیت‌الله سید محمدمحسن حسینی طهرانی در این جلسه به بررسی یکی از چالش‌های مهم در مبحث علم حصولی، یعنی مسئله اتحاد جوهر و عرض و همچنین کلیت و جزئیت در ذهن می‌پردازند. بحث با طرح دیدگاه فاضل قوشچی آغاز می‌شود که برای دفع اشکالِ اتحادِ جوهریت و عرضیت، قائل به وجود دو امر متمایز در ذهن است؛ یکی به عنوان معلومِ کلی که در ذهن حاصل شده و دیگری به عنوان عرضی که قائم به نفس است. در ادامه، استاد با تکیه بر مبانی فلسفی، به نقد این دیدگاه پرداخته و استدلال می‌کنند که چنین تفکیکی با وجدان و بداهت عقلی سازگار نیست. ایشان ضمن تبیین تفاوت میان اعتبار و واقعیت، توضیح می‌دهند که چگونه می‌توان کلیت و جزئیت را در علم حصولی حل کرد، اما اشکالِ اتحاد جوهر و عرض همچنان به قوت خود باقی می‌ماند. این جلسه در نهایت با تأکید بر لزوم پرهیز از احداث مذاهب بی‌دلیل در فلسفه به پایان می‌رسد.