تمسک به عام در فرد مشکوک بعد از تخصیص، محور اصلی این جلسه است. آیت‌الله سید محمدمحسن حسینی طهرانی ابتدا دیدگاه مشهور اصولیان را درباره احراز دخول فرد مشکوک در عام پس از خروج از تحت مخصص بررسی می‌کنند و توضیح می‌دهند که این مبنا بر فرض بقای عنوان عام پس از تخصیص استوار است. سپس با تبیین مبنای خود، نشان می‌دهند که عام پس از ورود مخصص به عنوان نقیض خاص بازمی‌گردد و دیگر نمی‌توان فرد مشکوک را بالوجدان داخل در عام دانست. در ادامه، رابطه میان ظهور و حجیت، نقش مخصص متصل و منفصل در انعقاد ظهور، و تفاوت ظهور بدوی با ظهور معتبر عرفی مورد تحلیل قرار می‌گیرد. حاصل بحث این است که در شبهات مصداقیه، تمسک به عام بدون احراز خروج فرد از تحت خاص امکان‌پذیر نیست و عام پس از تخصیص، موضوع و محدوده‌ای متفاوت از ظاهر ابتدایی خود پیدا می‌کند.