اهمیت احترام ذوی‌الحقوق

أعوذُ باللهِ مِنَ الشَّیطانِ الرَّجیم

بسم الله الرّحمنِ الرّحیمِ

و صَلَّی اللهُ علیٰ سیّدِنا و نبیِّنا أبِی القاسمِ محمّد

و علیٰ آلِه الطَّیِّبینَ الطّاهرین و اللَّعنةُ علیٰ أعدائِهم أجمعین

تکوینی بودن قوانین الهی و اعتباری بودن قوانین بشری

﴿قُل لَّآ أَسۡ‍َٔلُكُمۡ عَلَيۡهِ أَجۡرًا إِلَّا ٱلۡمَوَدَّةَ فِي ٱلۡقُرۡبَىٰ﴾¹ خدا برای خودش دم‌ودستگاهی دارد که با حساب‌های ما جور درنمی‌‌آید؛ اما همین‌قدر می‌‌‌‌دانیم که اینجا مسائلی هست که اگر کسی بخواهد به آنجا راه پیدا کند، باید از این قانون پیروی کند. قانونی که خدا گذاشته، یک قانون تکوینی است نه تشریعی. قوانینی که بین دُوَل و بین ملل جعل می‌‌‌‌‌شود، تشریعات است. الان قانون می‌‌‌‌گذارند باید این‌قدر مالیات بدهیم، قانون می‌‌‌‌گذارند هرکسی دو سال به سربازی و جبهه برود. این قوانینی که در کشورها هست دیگر. این قوانین تشریعی‌ و اعتباری است. امروز این دولت می‌‌‌‌‌آید یک قانون می‌‌‌‌گذارد، وقتی می‌‌‌‌رود، ‌دولت بعدی می‌‌‌‌‌آید قانون را عوض می‌‌‌‌‌کند. این دولت می‌‌‌‌‌آید قانون می‌‌‌‌گذارد و حجاب را آزاد می‌‌‌‌گذارد: «هرکس می‌‌‌‌خواهد باحجاب، هرکس می‌‌‌‌خواهد بی‌حجاب.» دولت بعدی می‌‌‌‌‌آید حجاب را اجباری می‌‌‌‌‌کند. این دولت می‌‌‌‌‌آید سبّ کردن و فحش دادن به رجال دولتی را ممنوع می‌‌‌کند و برای آن حد و زندان می‌‌‌آورد، یک دولت دیگر می‌‌‌آید آزاد می‌‌‌کند. می‌‌گویند: در انگلستان، در لندن یک پارکی هست که هرکس به آن باغ و پارک برود، هر کاری دلش بخواهد می‌‌تواند انجام دهد؛ حتی اگر بخواهد به ملکۀ انگلستان هم فحش بدهد، کسی جلوی او را نمی‌‌گیرد. در خیابان نباید فحش بدهد؛ ولی در آن پارک عیب ندارد، هرکس می‌‌خواهد برود دقّ ‌دلش را دربیاورد!²

این قوانین اعتباریات است‌ و براساس منافع و مضارّ جعل می‌‌‌شود. [البته] هیچ دولتی بر ضرر خودش قانون جعل نمی‌کند؛ همیشه براساس منافع است دیگر. این را بدانید: تنها دولتی که ولو ضررًا علیه، قانون جعل کرد، همان حکومت امیرالمؤمنین بود؛ فقط آن! و الاّ هیچ دولتی نیامده و نخواهد آمد که ولو براساس ضرر بر خودش، قانون جعل کند.