اعمال عمرۀ مفرده و اسرار آن

«منبر رسول ‌خدا» هم که جایش مشخص است؛ بین آنها نماز خواندن خیلی خوب است. آنجا نماز را روی فرش هم اگر بخوانید، اشکالی ندارد؛ چون [جایگاهِ] تقیّه¹ است و آنها نمی‌گذارند [روی مُهر سجده کنید]؛ لذا اگر توانستید مثلاً از این تسبیح‌های چوبی بگذارید و [بر تسبیح] چوبی سجده کنید، اگر ایراد نگرفتند؛ اگر ایراد گرفتند، آن را هم بردارید [و] روی همان [فرش] نماز بخوانید.

خوب است در مدت عمره یک ختم قرآن انجام شود

یک مطلب را هم توجه داشته باشید: سعی کنید اگر بتوانید یک ختمِ قرآن در این دو هفته انجام دهید؛ یعنی از مدینه شروع کنید، ثوابش را برای پیغمبر اهدا کنید و تا آخر مکه تمام کنید؛ روزی دو جزء می‌شود؛ خیلی نیست. و بعد اگر خسته شدید، بلند شوید بیایید [بیرون]؛ دو تا صحن دارد که زیرِ آسمان است؛ بیایید در آنجا زیرِ فضا[ی آسمان] بنشینید. البته از این چترها گذاشته‌اند تا آفتاب نیفتد؛ آنجا هوایش بهتر [است] و تراکم کمتری هست؛ در آنجا بیشتر [می‌توانید بنشینید]. برای خانم‌ها هم اوقاتی را قرار می‌دهند برای زیارت.

تمرکز زائر باید رسول خدا باشد و به مسائل دیگر توجه نکند

کسی که آنجا [مسجدالنبی] می‌رود، فقط باید توجهش به رسول خدا صلّی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلّم باشد و بس. اصلاً تصور نکنید که در اینجا کسی غیر از [رسول خدا] هست. اینها انسان را به کثرات وارد می‌کند و از رسیدن به مطلب بازمی‌دارد. سالک فقط باید به پیغمبر توجه کند و نه به کس دیگر؛ اصلاً به حساب نباید بیاورد که حالا آنجا دفن است یا کس دیگری دفن است. من می‌دیدم بعضی از همین رفقا دائم از ما می‌پرسند: «آقا، این ابوبکر و عمر کجا [هستند]؟» گفتم: «حالا هرجا بود! می‌خواهید چه کارش کنید؟!»

ـ می‌خواهیم لعنت کنیم!

ـ خب برو لعنت کن!

پرداختن به این مسائل، سهمیۀ انسان را کم می‌کند. آنجا اصلاً به این مسئله توجه نکنید.

باید با پای برهنه به زیارت ائمّۀ بقیع مشرّف شد