
ولایت تکوینی انبیاء و ائمه علیهمالسلام
چگونگی جمع میان ارادۀ خدا و تصرّف واسطههای مشیّت الهی
ولایت تکوینی انبیاء و ائمه علیهمالسلام، موضوع سومین جلسه از سخنرانیهای «ولایت تکوینی» است که در لبنان برگزار گردیده است. در این جلسه آیتالله سید محمدمحسن حسینی طهرانی ابتدا این اشکال را پاسخ میدهند که بعضی آیات، امر را مختصّ خدا میدانند (مانند ﴿إِذَا أَرَادَ شَيْئاً أَنْ يَقُولَ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ﴾) و بعضی آیات به وجود عواملی تصریح میکنند (مانند ﴿الَّذِينَ تَتَوَفَّاهُمُ الْمَلَائِكَةُ﴾)؛ جمع میان این آیات این است که تصرّف واسطهها، در طول ارادۀ پروردگار و با اذن اوست و هیچ قدرتی مستقل از قدرت الهی نیست. ایشان سپس به توضیح «اختیار انسان» با وجود «ارادۀ الهی» میپردازند؛ که انسان ولایت تکوینی دارد، اما این ولایت، غیرمستقل از خداوند است. آیتالله طهرانی در ادامه، پس از بیان معنای «اذن» در ﴿وَإِذْ تَخْلُقُ مِنَ الطِّينِ كهَيْئَةِ الطَّيْرِ بِإِذْنِي﴾، به این نکته میپردازند که باور عامۀ مردم، امکان ولایت تکوینی ائمه را نمیپذیرد؛ اما با استناد به ولایت آصف بن برخیا، ولایت ائمه و امکان ولایت شیعیان را اثبات مینمایند.
ولایت تکوینی انبیاء و ائمه علیهمالسلام
توضیحات:
ولایت تکوینی انبیاء و ائمه علیهمالسلام، موضوع سومین جلسه از سخنرانیهای «ولایت تکوینی» است که در لبنان برگزار گردیده است. در این جلسه آیتالله سید محمدمحسن حسینی طهرانی ابتدا این اشکال را پاسخ میدهند که بعضی آیات، امر را مختصّ خدا میدانند (مانند ﴿إِذَا أَرَادَ شَيْئاً أَنْ يَقُولَ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ﴾) و بعضی آیات به وجود عواملی تصریح میکنند (مانند ﴿الَّذِينَ تَتَوَفَّاهُمُ الْمَلَائِكَةُ﴾)؛ جمع میان این آیات این است که تصرّف واسطهها، در طول ارادۀ پروردگار و با اذن اوست و هیچ قدرتی مستقل از قدرت الهی نیست. ایشان سپس به توضیح «اختیار انسان» با وجود «ارادۀ الهی» میپردازند؛ که انسان ولایت تکوینی دارد، اما این ولایت، غیرمستقل از خداوند است. آیتالله طهرانی در ادامه، پس از بیان معنای «اذن» در ﴿وَإِذْ تَخْلُقُ مِنَ الطِّينِ كهَيْئَةِ الطَّيْرِ بِإِذْنِي﴾، به این نکته میپردازند که باور عامۀ مردم، امکان ولایت تکوینی ائمه را نمیپذیرد؛ اما با استناد به ولایت آصف بن برخیا، ولایت ائمه و امکان ولایت شیعیان را اثبات مینمایند.
ولایت تکوینی انبیاء و ائمه علیهمالسلام
8الآن من در وجود خود این قدرت را احساس میکنم و این شیء را برمیدارم؛ الآن دست خود را حرکت میدهم. چطور میتوانم این قوّت را در وجود خودم نبینم؟! آیا شما این قدرت را به من دادهاید و این از جانب شماست؟! نه! بلکه این قدرت، این حرکت، این فکر و این خصوصیّات را من در وجود خود مییابم. و بهحسب هر غریزه و خصوصیتی [که در وجود ماست] میتوانیم هر کاری را در عالم خارج انجام دهیم.
نگاه غیراستقلالی مؤمن به تمام افعال و معجزات
مؤمن و منافق و مشرک، همگی این مسئله را ادراک میکنند؛ ولی [با این تفاوت که] ما [مؤمنین] میگوییم: «این قدرت از خودتان نیست؛ زیرا ممکن است پروردگار آن را از شما بگیرد!» [همانطور که] در خواب [میگیرد]! شما میخوابید و در خواب اصلاً قدرت ندارید دستتان را حرکت بدهید! پس این قدرتِ روح و جسم شما به کجا رفت؟! بهواسطۀ بعضی از موانع و مسائل، مانند میکروب و ابتلا به بیماری قدرت انسان بهکلی از بین میرود؛ بهنحوی که انسان در رختخواب دراز میکشد و ابداً نمیتواند حرکت کند. پس این قدرت کجاست؟! بنابراین ما [که به خدا ایمان داریم] معتقدیم که این قدرت از جانب خداست.
نگاه استقلالی کافر به تمام امور عالَم
اما فرد غیرمؤمن، به دیدۀ استقلالی به قدرت خود مینگرد [و میگوید]: «من میتوانم! من چنین و چنانم! من سلطان هستم! من رئیس کشور هستم!» یا همانطور که فرعون میگفت: «من پروردگار آسمانها و زمین هستم! پادشاهی از آن من است و هیچکس نمیتواند این مُلک را از من بگیرد!»1 خداوند میگوید: فریب این پادشاهی و مُکنت ظاهری را نخور؛ من به تو این قدرت و پادشاهی را دادم، و من خودم میتوانم آن را از تو بگیرم: ﴿قُلِ اللَهُمَّ مَالِكَ الْمُلْكِ تُؤْتِي الْمُلْكَ مَنْ تَشَاءُ وَتَنْزِعُ الْمُلْكَ مِمَّنْ تَشَاءُ وَتُعِزُّ مَنْ تَشَاءُ وَتُذِلُّ مَنْ تَشَاءُ بِيَدِكَ الْخَيْرُ﴾.2 «مُلک» همین سیطره و سلطۀ ظاهریِ دنیاست. [پروردگار متعال میفرماید:] «من این مُلک را به هرکس که بخواهم میدهم، و باز این منم که این مُلک را از هرکس که بخواهم میگیرم؛ روزی برای اوست و روز دیگر برای دیگری!»
- سورۀ نازعات (79) آیۀ 24:
﴿فَقَالَ أَنَا۠ رَبُّكُمُ ٱلۡأَعۡلَىٰ﴾
سورۀ زخرف (43) آیۀ 51:
﴿وَنَادَىٰ فِرۡعَوۡنُ فِي قَوۡمِهِۦ قَالَ يَٰقَوۡمِ أَلَيۡسَ لِي مُلۡكُ مِصۡرَ وَهَٰذِهِ ٱلۡأَنۡهَٰرُ تَجۡرِي مِن تَحۡتِيٓ أَفَلَا تُبۡصِرُونَ﴾ - سورۀ آلعمران (3) آیۀ 26. نور ملکوت قرآن، ج 4، ص 476:
«بگو: بار خداوندا! تو هستی که مالک سلطنت میباشی! سلطنت را به هرکه بخواهی میدهی! و سلطنت را از هرکه بخواهی بیرون میآوری! و هرکه را که بخواهی عزّت میبخشی! و هرکه را که بخواهی ذلّت میدهی! خیر و خوبی تنها بهدست توست!»
- سورۀ نازعات (79) آیۀ 24:
