
ترجمه و بیان رسالۀ حقوق امام سجاد علیهالسلام
مجلس دوم
شرح و ترجمۀ رسالۀ حقوق امام سجاد علیهالسلام محور این گفتار از حضرت علامه آیت الله حاج سید محمد حسین حسینی طهرانی میباشد. امام سجاد علیهالسلام در این بخش از رساله به حقوق حاکم و رعیت، وظیفۀ اطاعت از حاکم در چارچوب اطاعت الهی، و نیز مسئولیت حاکمان در رعایت عدالت و رفتار پدرانه با مردم اشاره میکنند. همچنین حق شاگرد بر معلم و وظیفۀ اهل علم در تعلیم صحیح، پرهیز از تکبر و دریغ نکردن دانش از طالبان علم مورد تأکید قرار میگیرد. در ادامه، حقوق خانوادگی از نگاه اسلام تبیین میشود؛ از جمله حق همسر و ضرورت رفتار همراه با رحمت و مدارا، حق مادر و پدر و جایگاه عظیم آنان در شکلگیری وجود انسان، و نیز مسئولیت والدین در تربیت دینی و اخلاقی فرزندان. همچنین امام سجاد علیهالسلام به حق فرزند و وظیفۀ هدایت او به سوی طاعت الهی اشاره میکنند. در بخش پایانی، حق برادر و جایگاه او به عنوان پشتوانه و قوت انسان مطرح میشود و بر ضرورت نصیحت، یاری و پرهیز از سوءاستفاده از قدرت او در راه ظلم یا معصیت تأکید میگردد. این مجلس نشان میدهد که رسالۀ حقوق امام سجاد علیهالسلام نظامی جامع از اخلاق اجتماعی و خانوادگی ارائه میکند که بر پایه عدالت، رحمت، مسئولیت و بندگی خداوند استوار است.
ترجمه و بیان رسالۀ حقوق امام سجاد علیهالسلام
2أعوذ بِالله من الشّیطان الرّجیم
بسم الله الرّحمٰن الرّحیم
و صلَّی اللهُ علیٰ محمّدٍ و آلِه الطّاهِرین
و لعنةُ اللهِ علیٰ أعدائِهم أجمَعین
حق حاکم
و أمّا حَقُّ سائِسِکَ بِالمُلکِ1 فَأن تُطیعَهُ و لا تَعصِیَهُ إلّا فیما یُسخِطُ اللهَ عَزّ و جَلّ، فَإنّهُ لا طاعَةَ لِمَخلوقٍ فی مَعصیةِ الخالِق.
«اما حقّ حاکم و قدرتمندی که مدبّر امور توست، از نقطهنظر ادارۀ امر، این است که او را اطاعت کنی و معصیت نکنی [و] مخالفتی نکنی، مگر در آنچه موجب سخط پروردگار و معصیت است.
بنابراین، اگر تو را امر به معصیت کند، در اینصورت نباید اطاعتِ او کنی؛ چون پیغمبر فرموده است که: «لا طاعَةَ لِمَخلوقٍ فی مَعصیةِ الخالِق.»2 در آنجایی که اطاعت کردن از یک مخلوق، ملازم شود با معصیت خدای خالق، در آن هنگام حرام است که انسان از آن مخلوق اطاعت کند.»
حق رعیّت
و أمّا حَقُّ رَعِیَّتِکَ بِالسُّلطانِ فَأن تَعلَمَ أنّهُم صارُوا رَعِیَّتَکَ لِضَعفِهِم و قُوَّتِکَ، فَیَجِبُ أن تَعدِلَ فیهِم و تَکونَ لَهُم کَالوالِدِ الرَّحیمِ و تَغفِرَ لَهُم جَهلَهُم و لا تُعاجِلَهُم بِالعُقوبَةِ و تَشکُرَ اللهَ عَزّ و جَلّ علیٰ ما آتاکَ مِنَ القُوّةِ عَلَیهِم.
«اما حق آن افرادی که در تحتِ قدرت و حکومت تو زندگی میکنند و تدبیر امور آنها را تو مینمایی، این است که بدانی آنها رعیّت تو شدهاند؛ چون ضعیفاند و تو نسبت به آنها قوّت داری، پس واجب است بر تو که در میان آنها عدالت کنی و نسبت به آنها مثل پدر رحیم و مهربان باشی.
جهالتهایی که از آنها سر میزند، صرف نظر کنی و نادیده بگیری و در عقوبت و پاداش3 آنها عجله نکنی و پیوسته شکر خدای عزّ و جلّ را بجای بیاوری که قوّهای به تو داده و آن قوّه را در راه رضای خدا و مخلوق میتوانی إعمال کنی.»
حق شاگرد
و أمّا حَقُّ رَعِیَّتِکَ بِالعِلمِ فَأن تَعلَمَ أنّ اللهَ عَزّ و جَلّ إنّما جَعَلَکَ قَیِّمًا لَهُم فیما آتاکَ مِنَ العِلمِ و فَتَحَ لَکَ مِن خِزائنِه، فَإن أحسَنتَ فی تَعلیمِ النّاسِ و لَم تَخرَقْ بِهِم و لَم تَتَجَبَّرْ عَلَیهِم زادَکَ اللهُ مِن فَضلِهِ، و إن أنتَ مَنَعتَ النّاسَ عِلمَکَ أو خَرِقتَ بِهِم عِندَ طَلَبِهِمُ العِلمَ مِنکَ، کانَ حَقًّا علَی اللهِ عَزّ و جَلّ أن یَسلُبَکَ العِلمَ و بَهاءَهُ و یُسقِطَ مِنَ القُلوبِ مَحَلَّکَ.
- خ.ل: بِالمِلک.
- کتاب سلیم بن قیس هلالی، ج 2 ، ص 884.
- لغتنامۀ دهخدا: «پاداش: مکافات، جزا، سزا.»
