
ترجمه و بیان رسالۀ حقوق امام سجاد علیهالسلام
مجلس دوم
شرح و ترجمۀ رسالۀ حقوق امام سجاد علیهالسلام محور این گفتار از حضرت علامه آیت الله حاج سید محمد حسین حسینی طهرانی میباشد. امام سجاد علیهالسلام در این بخش از رساله به حقوق حاکم و رعیت، وظیفۀ اطاعت از حاکم در چارچوب اطاعت الهی، و نیز مسئولیت حاکمان در رعایت عدالت و رفتار پدرانه با مردم اشاره میکنند. همچنین حق شاگرد بر معلم و وظیفۀ اهل علم در تعلیم صحیح، پرهیز از تکبر و دریغ نکردن دانش از طالبان علم مورد تأکید قرار میگیرد. در ادامه، حقوق خانوادگی از نگاه اسلام تبیین میشود؛ از جمله حق همسر و ضرورت رفتار همراه با رحمت و مدارا، حق مادر و پدر و جایگاه عظیم آنان در شکلگیری وجود انسان، و نیز مسئولیت والدین در تربیت دینی و اخلاقی فرزندان. همچنین امام سجاد علیهالسلام به حق فرزند و وظیفۀ هدایت او به سوی طاعت الهی اشاره میکنند. در بخش پایانی، حق برادر و جایگاه او به عنوان پشتوانه و قوت انسان مطرح میشود و بر ضرورت نصیحت، یاری و پرهیز از سوءاستفاده از قدرت او در راه ظلم یا معصیت تأکید میگردد. این مجلس نشان میدهد که رسالۀ حقوق امام سجاد علیهالسلام نظامی جامع از اخلاق اجتماعی و خانوادگی ارائه میکند که بر پایه عدالت، رحمت، مسئولیت و بندگی خداوند استوار است.
ترجمه و بیان رسالۀ حقوق امام سجاد علیهالسلام
4و اگرچه حقی که خداوند علیّ أعلیٰ برای تو نسبت به او قرار داده، آن حق أوجَب است [و] او نیز باید حقوق تو را مراعات کند، ولیکن این موجب نمیشود که تو حق او را مراعات نکنی؛ بهنحو أعلیٰ و أحسن باید حقوق او را مراعات کنی.
پس بنابراین، از حقوقی که آن زن بر تو دارد، این است که با او به رحمت و ملاطفت رفتار کنی، زیراکه در زیردست تو و مأمور امر توست؛ [همچنین باید] او را از غذا بخورانی، و از آشامیدنیها بیاشامی، و برای او لباس و کِسوه تهیه کنی و اگر احیاناً از روی جهالت کاری از او سر زد که مورد رضای تو نباشد، او را عفو کنی.»
حق مَملوک
و أمّا حَقُّ مَملوکِکَ فَأن تَعلَمَ أنّهُ خَلقُ رَبِّکَ و ابنُ أبیکَ و أُمِّکَ و مِن لَحمِکَ و دَمِکَ، لَم تَملِکهُ لِأنّکَ صَنَعتَهُ دونَ اللهِ عَزّ و جَلّ و لا خَلَقتَ شَیئًا مِن جَوارِحِهِ و لا أخرَجتَ لَهُ رِزقًا، و لَکِنّ اللهَ عَزّ و جَلّ کَفاکَ ذَلِکَ ثُمَّ سَخَّرَهُ لَکَ وَ ائْتَمَنَکَ عَلَیهِ و استَودَعَکَ إیّاهُ لِیَحفَظَ لَکَ ما تَأتیهِ مِن خَیرٍ إلَیهِ، فَأحسِن إلَیهِ کَما أحسَنَ اللهُ إلَیکَ، و إن کَرِهتَهُ اسْتَبدَلتَ، و لا تُعَذِّب خَلقَ اللهِ عَزّ و جَلّ و لا حَولَ و لا قُوَّةَ إلّا بِاللهِ.
«و اما حق مملوک؛ [یعنی] حق غلام و کنیزی که در تحتِ ملکیت تو هستند، این است که تو بدانی که آنها هم مخلوقات پروردگار تو هستند، و آنها هم فرزندان پدر تو و مادر تو هستند، و از گوشت تو و خون تو هستند؛ چون همۀ مخلوقات از یک پدر و مادرند. بین انسان حرّ و انسان بنده از نقطهنظر اینکه همه اولاد آدمند، تفاوتی نیست.
و تو او را مالک نشدی به علت اینکه او را آفریدهای و او را مُستویاً خلق کردهای و خدای عزّ و جلّ در این کار، عنوان آفرینش و صنعت نداشته است؛ و تو هیچیک از اعضا و جوارح او را نیافریدهای، و روزی را از آسمان برای او نازل نکردهای، ولکن خدای عزّ و جلّ، تو را از همۀ این امور کفایت کرده و روزی او را فرستاده و او را مسخّر کرده برای تو، و تو را نسبت به او امین شمرده و امانتی را بهدست تو داده، پس او را باید حفظ کنی و آنچه از دست تو ساخته است نسبت به او خیر و احسان کنی.
