
ترجمه و بیان رسالۀ حقوق امام سجاد علیهالسلام
مجلس دوم
شرح و ترجمۀ رسالۀ حقوق امام سجاد علیهالسلام محور این گفتار از حضرت علامه آیت الله حاج سید محمد حسین حسینی طهرانی میباشد. امام سجاد علیهالسلام در این بخش از رساله به حقوق حاکم و رعیت، وظیفۀ اطاعت از حاکم در چارچوب اطاعت الهی، و نیز مسئولیت حاکمان در رعایت عدالت و رفتار پدرانه با مردم اشاره میکنند. همچنین حق شاگرد بر معلم و وظیفۀ اهل علم در تعلیم صحیح، پرهیز از تکبر و دریغ نکردن دانش از طالبان علم مورد تأکید قرار میگیرد. در ادامه، حقوق خانوادگی از نگاه اسلام تبیین میشود؛ از جمله حق همسر و ضرورت رفتار همراه با رحمت و مدارا، حق مادر و پدر و جایگاه عظیم آنان در شکلگیری وجود انسان، و نیز مسئولیت والدین در تربیت دینی و اخلاقی فرزندان. همچنین امام سجاد علیهالسلام به حق فرزند و وظیفۀ هدایت او به سوی طاعت الهی اشاره میکنند. در بخش پایانی، حق برادر و جایگاه او به عنوان پشتوانه و قوت انسان مطرح میشود و بر ضرورت نصیحت، یاری و پرهیز از سوءاستفاده از قدرت او در راه ظلم یا معصیت تأکید میگردد. این مجلس نشان میدهد که رسالۀ حقوق امام سجاد علیهالسلام نظامی جامع از اخلاق اجتماعی و خانوادگی ارائه میکند که بر پایه عدالت، رحمت، مسئولیت و بندگی خداوند استوار است.
ترجمه و بیان رسالۀ حقوق امام سجاد علیهالسلام
6پس بنابراین، چگونه تو طاقت داری که شکر مادرت را بجا بیاوری و از عهدۀ زحمات او بربیایی مگر بِعَونِ اللهِ و تَوفیقِه، به کمک خدا و عنایت پروردگار.»
حق پدر
و أمّا حَقُّ أبیکَ فَأن تَعلَمَ أنّهُ أصلُکَ و أنّه لَولاهُ لَم تَکُن، فَمَهما رَأیتَ فی نَفسِکَ مِمّا یُعجِبُکَ فَاعلَم أنّ أباکَ أصلُ النِّعمَةِ عَلَیکَ فیهِ، فَاحمَدِ اللهَ و اشکُرهُ علیٰ قَدرِ ذَلِکَ و لا قُوَّةَ إلّا بِاللهِ.
«اما حقّی که پدرت بر تو دارد، این است که بدانی پدرت اصل توست، و تو نسبت به او فرع و شاخه هستی، و اگر او نبود، تو نبودی. پس بنابراین، هر وقت علمی، کمالی، قدرتی [و] حُسنی در خود مشاهده کردی که موجب شگفت و تعجب تو بود، بدان که آن نعمت و آن حُسن برای پدر توست که پدر تو اصل این نعمت بوده که در تو به ظهور پیوسته است. پس پیوسته حمد خدا را بجا بیاور [و] شکر خدا را بکن بر اینکه تو را از این اصل متفرّع کرده، و این شاخه را از این درخت بهرهمند نموده است. و لا قُوَّةَ إلّا بِاللهِ.»
حق فرزند
و أمّا حَقُّ وَلَدِکَ فَأن تَعلَمَ أنّهُ مِنکَ و مُضافٌ إلَیکَ فی عاجِلِ الدُّنیا بِخَیرِهِ و شَرِّهِ و أنّکَ مَسئولٌ عَمّا وُلِّیتَ [وَلِیتَهُ] بِهِ مِن حُسنِ الأدَبِ و الدَّلالَةِ علیٰ رَبِّهِ عَزّ و جَلّ و المَعونَةِ لَهُ علیٰ طاعَتِهِ، فَاعمَل فی أمرِهِ عَملَ مَن یَعلَمُ أنّهُ مُثابٌ علَی الإحسانِ إلَیهِ مُعاقَبٌ علَی الإسائةِ إلَیهِ.
«و اما حق فرزندانت [و] حق اولادت بر تو، این است که بدانی که اولاد تو از تو هستند، و نسبتِ به تو دارند در این دنیا، چه خیری به آنها برسد و چه شرّی به آنها برسد، چه خوب باشند یا بد باشند؛ مال تو هستند و نسبت با تو دارند.
و تو مسئولی از آن ولایتی که خدا به تو داده نسبت به آنها، از اینکه ادب آنها را نیکو کنی، و تربیت آنها را براساس صحیح قرار بدهی، و آنها را دلالت بر خدای، پروردگارشان عزّوجلّ بنمایی، و به معالم و معارف دینی آشنا کنی، و آنها را در راه طاعت خدا کمک کنی.
