ترجمه و بیان رسالۀ حقوق امام سجاد علیه‌السلام

و دربارۀ او با گفتار نیکو  رفتار کنی، و در مواقع خلوت بین خود و بین خدا، او را از دعای خالص خودت فراموش نکنی. زمانی که این کارها را بجا آوردی، تو شکر نعمت او را در پنهان و آشکار انجام دادی، و اگر هم بتوانی در مقابل احسان و نعمتی که به تو داده، در روزی مکافات کنی و جزای او را بدهی، البته این کار را بکن.»

حق مؤذن

و أمّا حَقُّ المُؤَذِّنِ فَأن تَعلَمَ أنّهُ مُذَکِّرٌ لَکَ رَبَّکَ عَزّ و جَلّ و داعٍ لَکَ إلیٰ حَظِّکَ و عَونُکَ علیٰ قَضاءِ فَرضِ اللهِ عَزّ و جَلّ عَلَیکَ فَاشکُرهُ علیٰ ذَلِکَ شُکرَکَ لِلمُحسِنِ إلَیکَ.

«اما حق مؤذن که اذان می‌دهد و در مواقع نماز تو را اعلام می‌کند، این است که بدانی که او خدای عزّ و جلّ، پروردگار تو را به یاد تو می‌آورد، و دعوت می‌کند تو را به نماز که حظّ توست از معنا و عالم آخرت و لقاء خدا در دنیا. وآن مؤذن عون و یار و ناصر توست در بجا آوردن نماز که فریضه است از طرف پروردگار عزّ و جلّ.

پس بنابراین، شکرانۀ این نعمت را بجای بیاور همان‌طوری‌که شکرانۀ کسی که به تو احسان می‌کند، بجا می‌آوری.»

حق امام جماعت

و حَقُّ إمامِکَ فِی الصّلاةِ فَأن تَعلَمَ أنّهُ یُقَلِّدُ السِّفارَةَ فیما بَینَکَ و بَینَ رَبِّکَ عَزّ و جَلّ وَ تَکَلَّمَ عَنکَ و لَم تَتَکَلَّمْ عَنهُ و دَعا لَکَ و لَم تَدعُ لَهُ و کَفاکَ هَولَ المُقامِ بَینَ یَدَیِ اللهِ عَزّ و جَلّ، فَإن کانَ نَقصٌ کانَ بِهِ دُونَکَ و إن کانَ تَمامٌ کُنتَ شَریکَهُ و لَم تکُن لَهُ عَلَیکَ فَضلٌ، فَوَقیٰ [حَفِظَ] نَفسَکَ بِنَفسِهِ وَ صَلاتَکَ بِصَلاتِهِ فَتَشکُرَ لَهُ علیٰ قَدرِ ذَلِکَ.

«و اما حق امام تو در نماز (یعنی امام جماعت) که برای تو ایتِمام می‌کند، این است که بدانی که او سفارت و رسالت فیما بینِ تو و بین پروردگارت را به‌عهده گرفته، و در نماز، سفیر فیما بین تو و بین خدای تو شده است. و او از طرف تو سخن می‌گوید و تو تکلم نمی‌کنی، و برای تو دعا می‌کند و می‌خواند و تو دعا نمی‌کنی و نمی‌خوانی. و کافی [است] و کفایت کرده از تو خوف و خشیتِ وقوف و مُقام بین یَدَیِ الله عزّ و جلّ را که خودش تمام این منظورات را به‌عهده گرفته و به‌عنوان امامت در پیشگاه پروردگار حاضر شده است.