ترجمه و بیان رسالۀ حقوق امام سجاد علیه‌السلام

و اگر احیاناً بدی را از او اطلاع پیدا کردی، آن بدی را بر او بپوشانی، و اگر می‌دانی که نصیحت تو را می‌پذیرد، فیمابینَک‌وبینه، در مجلس خلوت، او را نصیحت کنی، و او را در مقابل شدائد و گرفتاری‌ها تنها مگذاری. و زلاّت و لغزشِ او را درگذری، و خطا و گناه او را بیامرزی و با او معاشرت کنی، معاشرت کریمانه و بزرگوارانه. و لا قُوّةَ إلّا بِاللهِ.»

حق همسفر

و أمّا حَقُّ الصّاحِبِ فَأن تَصحَبَهُ بِالتّفَضُّلِ و الإنصافِ و تُکرِمَهُ کَما یُکرِمُکَ و لا تَدَعَهُ یَسبِقُ إلیٰ مَکرُمَةٍ، و إن سَبَقَ کافَأتَهُ و تَوَدَّهُ کَما یَوَدُّکَ وَ تَزجُرَهُ عَمّا یَهُمُّ بِهِ مِن مَعصِیَةِ الله، و کُن عَلَیهِ رَحمَةً و لا تَکُن عَلَیهِ عَذابًا، و لا قُوّةَ إلّا بِاللهِ.¹

«حق آن کسی که با توست در سفر یا حضر، مصاحبت می‌کند و همراه توست (مانند افرادی که با انسان سفر می‌کنند و در بین راه با انسان جلیس و هم‌نشین هستند) این است که با او مصاحبت کنی به اینکه او را در امور مقدّم بداری و حق تقدم را برای او قرار دهی، و در هر امری که پیش می‌آید، با او از درِ انصاف درآیی و او را اکرام کنی کمااینکه او تو را اکرام می‌کند، و او را یله و رها نگذاری که سبقت کند به‌سوی مَکرمه‌ای (یعنی کار نیکی) مگر اینکه تو سبقت کن و آن کار را بجا بیاور؛ پس اگر او سبقت کرد و احسانی به تو کرد، مکافات کن و جزای احسان او را به نحو احسان بده.

و دیگر اینکه دوست داشته باشی او را و بر او مودّت کنی کما اینکه او تو را دوست دارد، و از او دفع کنی و دور کنی آن معصیتی را که او در راه مصاحبت اراده می‌کند و اهتمام می‌کند که بجا بیاورد، از معصیت‌های پروردگار.

و خلاصه در راه و مسافرت و در طول مصاحبت، رحمت باش برای او، و برای او عذاب نبوده باش که به‌واسطۀ توقعات بیجا از تو مَلول گردد و این سفر را بر تو عذاب بپندارد. و لا قُوّةَ إلّا بِاللهِ.»