تأثیر حضور و غیبت امام در مسیر سیر و سلوک

امام علیه السّلام دست مخفی پروردگار در عالم وجود

 حال صحبت در این است که این علوم و این مسائل یک نظام و تدبیری دارد. البته من این مسئله را نسبت به علم گفتم، ولی شما نسبت به هرچه می‌خواهید، حساب کنید. امشب اگر خدا بخواهد می‌خواهیم این فقره را تمام کنیم.

 قدرت همین‌طور است، حیات همین‌طور است، علم همین‌طور است، رزق همین‌طور است. ما الآن در وجود خود قدرت می‌بینیم؛ قدرت داریم یا نداریم؟ قدرت داریم؛ اینکه من الآن این لیوان را بلند می‌کنم، به‌خاطر قدرتی است که دارم! این قدرت از کجا آمده؟ یک دست مدیر و مدبّری هست که این قدرت را از پروردگار می‌گیرد و یک مقدارِ محدودی از آن را ـ نه بیشتر و نه کمتر ـ در من قرار می‌دهد؛ همان دست و ید مخفی می‌آید آن قدرت را از پروردگار می‌گیرد و در زید و عمرو و پشه و زنبور و باروت و بمب هسته‌ای و اتمی و نیروی محرّکه و فَلَک و اجرام سماوی و ملائکۀ مقرّب و بالأخره در تمام ماسِوَی‌اللَه، براساس ظرفیّت هر کدام بدون یک ذرّه کم و زیاد قرار می‌دهد. آن واسطه چیست؟ آن واسطه امام علیه السّلام است.

 بنابراین حالا فهمیدیم که ابتدا نسخۀ اصلی آنجاست و تمام ما فتوکپی هستیم؟! البته فتوکپی هم نیستیم! چون فتوکپی یک وجود مستقلی از آن وجود نسخۀ اصل است؛ وقتی‌که انسان کاغذ را درون دستگاه می‌گذارد و فتوکپی می‌گیرد، آن کاغذ از درون دستگاه بیرون می‌آید؛ یعنی یک کاغذ نسخۀ اصلی است و یک کاغذ هم نسخۀ فتوکپی است. ولی صحبت در این است که ما آن فتوکپی هم نیستیم! إن‌شاءاللَه این مطلب را در یک وقت دیگری توضیح می‌دهیم.

تأثیر حضور امام و ولیّ در سلوک افراد

 بناءًعلیٰ‌هذا، در سیر و سلوک إلی‌اللَه حضور امام علیه السّلام و نیز حضور ولیّ و وصیّ شرط نیست؛ آنچه شرط است این است که دلت را برای خدا خالص کنی و تسلیم رضای الهی باشی! این شرط است؛ فقط همین!