
حقیقت اسماء حُسناى الهى
حقيقت معناي اسماء حسناي پروردگار متعال شرح فقره: انی رجل مطلوب و مع ذلك لی أوراد في كل ساعة من آناء اللیل والنهار فلا تشغلني عن وردي 1 هر يك از اذكار و اوراد اسامي و كلمات حسناي پروردگار ميباشد كه رشد و تكامل انسانها بدون اشتغال به آنها امكانپذير نميباشد 2 تفسير صدر آيه 180 سورۀ مباركه اعراف: ولله الاسماء الحسني فادعوه بها 3 اسماء حسناي الهي نشانهها و علاماتي ميباشند كه حكايت كنندهاند از حقايق و واقعيّاتی كه اختصاص به ذات پروردگار متعال دارد. 4 تفسير فقرۀ شريفه يا نوراً فوق كلِّ نور از دعاي جوشن كبير 5 جريان عالم خلق عبارت است از نظامي كه خداوند متعال همۀ ظهورات مختلفه نوريّه را در آن نظام جمع نموده كه لازمه آن تصادم و تضاد در عالم وجود و خلقت ميباشد 6 ذكر حكايتي از استاد طهراني مبني بر رفع اختلاف ميان دو نفر توسط ايشان بر پاية دوري و پرهيز از خودبيني و طلبكار بودن 7 از جمله دستورات سلوكي كه بزرگان و اولياء الهي به شاگردان خويش توصيه ميكردند اين است كه انسان همواره خود را در ارتباط با خلق خدا بدهكار ببيند 8 تحقق مدينه فاضله و وحدت كلمهاي كه ائمه عليهمالسلام به آن توصيه مينمودند در گرو همدلي و يكرنگي افراد جامعه تحقق مييابد 9 سلوك يعني حذف تعينات و يك ديدن و توجه به واقعيت و حقيقتي كه عبارت است از ذات بحت و بسيط پروردگار متعال 10 ديد وحدتبين پبامبر اكرم صلی اللَه علیه وآله وسلم هر يك از مسلمان و کافر را در اتّجاه حقيقت توحيد يكسان نظاره می کند 11 حقيقت عرفان و توحيد به معناي انحصار اتّجاه و حركت انسان به سوي مبدأ واحد در همۀ امور و كارها ميباشد 12 توضيحي راجع به كيفيت تنظيم و ترتيب عالم وجود بر اساس اسماء حسني پروردگار متعال 13 از آنجايي كه همۀ مراتب عالم وجود بر اساس نزول اسماء حسناي پروردگار ميباشد وظيفۀ انسان در ارتباط با خود و خانواده و ديگران تحقق نظام احسن به عنوان يك تربيت عملي در وجود خود مي باشد 14 اميرالمؤمنين عليه السلام آينۀ تمام نماي اسماء حسناي پروردگار و ميزان حق ميباشد
حقیقت اسماء حُسناى الهى
9قوام قدرت تفكر و تدبیر انسان به اسم «المدبّر»
انسان براساس قیاسات و قضایایی كه در ذهن خود مدّنظر قرار میدهد، به نتیجهای میرسد و تدبیری میكند؛ این تدبیر از اسم «المدبّر» پروردگار است كه در قرآن كریم با آیه (فَالْمُدَبِّراتِ أَمْراً)1 به آن اشاره شده است. انسان چه بخواهد و چه نخواهد، چه بفهمد و چه نفهمد اسم «المدبّر» در ذهن و تدبیر او تصرف میكند و عملیاتی صورت میگیرد تا به نتیجه برسد.
سلوك یعنی تطبیق نفس با اسماء حسنای الهی
حال كه نظام عالم براساس نزول اسماء حسنای الهی است، توقع آن است كه ما این اسماء را در زندگی خود پیاده و اظهار نماییم؛ بهعبارتدیگر همانگونه كه پروردگار متعال براساس اسماء حسنای خود عوالم ربوبی و مُلك و ملكوت را پیریزی و خلق نموده و استمرار میبخشد، ما نیز باید در سه محورِ ارتباط با خود و خانواده و دیگران، آن نظام تكوین را بهصورت یك تربیت عملی در وجود خود پیاده كنیم؛ این معنای سلوك است. سلوك عبارت است از اینكه انسان در مقام تربیت و تهذیب نفس همانگونه باشد كه نظام احسن خلقت بر آن اساس پیریزی شده است.
اینكه بارها عرض شد: تشریع و نظام تربیتی عرفانی با نظام تكوین دقیقاً انطباق دارد بهاینجهت است كه امكان ندارد در نظام تكوین مسئلهای محقّق باشد و در نظام تربیتی برخلاف آن به انسان امر شود.
حكایت پزشك زن یهودی در انطباق نظام تربیتی با نظام تكوینی
یكی از دوستان اخیراً برای بنده حكایتی را نقل میكرد؛ ایشان میگفت:
در دوران اقامت ما در امریكا، عیال من به یك پزشك زن یهودی مراجعه میكرد. این خانم چند روز از هر ماه را به اینطرف و آنطرف میرفت و بیماران را مجّاناً مداوا میكرد و حتی گاهی با هزینه شخصی خود به خارج از امریكا میرفت و به مردم سایر كشورها رسیدگی مینمود؛ او این روش را جزء برنامه زندگی خود بهحساب آورده بود و خصوصیات اخلاقی بسیار خوبی داشت.
- سوره نازعات (٧٩) آيه ٥. افق وحى، ص ٥١٧:
« فرشتگانى كه تدبير امور عالم كنند.»
- سوره نازعات (٧٩) آيه ٥. افق وحى، ص ٥١٧:
