بیان وظیفه علماء دینى در امر تبلیغ دین‏

حالا ببینید وقتی‌كه ذهن خراب بشود و در این فكر مرض بیافتد و از طریق استقامت به این‌طرف و آن‌طرف متمایل بشود نتیجه‌اش چه است؟ از اوّل بسم اللَه تا آخر تمّت كتاب مطالعه می‌كند فقط همین یك من را در نظر می‌آورد، نمی‌گوید این كاری كه انجام داد ایشان درست بود یا غلط بود. این اقداماتی كه انجام گرفت چه بود. این مطالبی كه در این كتاب نوشته به چه نحوه است. آیا این مطالب درست است؟ چرا؟ چرا مرض است؟ چون این می‌داند مطلب به كجا می‌خورد! بنده خدا نویسنده كتاب از دنیا رفته، آن شخصی كه راجع به او هم این كتاب نوشته شده آن‌هم از دنیا رفته تو هم امروز و فردا از دنیا می‌روی ولی دیگر آن‌طرف قضیه را چكار می‌كنی؟ چطور شد هزار نفر این كتاب را خواندند و همه تعریف كردند و هیچ‌كس به نظرش نرسید ایشان دارد خودش را من من مطرح می‌كند؟ فقط جناب عالی و چند نفر، هان؟! این را دیگر خودتان باید بروید معالجه كنید این مرض را خودتان دیگر باید درمان كنید، چرا مسئله را به این‌طرف و آن‌طرف دیگر می‌زنید؟

آن قضیه‌ای را كه می‌خواستم نقل بكنم این است شاهد مثال. یكی از همین افراد كه از نزدیكان و بستگان مرحوم والد ـ رضوان اللَه علیه ـ است نامه‌ای برای ایشان می‌نویسد و مطالبی در آن نامه متذكر می‌شود نظیر همان مطالبی كه آن شخص گفته بود، نظیر همان‌ها كه در این كتاب موقعیت و منزلت مثلًا فلان شخص پایین آورده شده، درحالتی‌كه ایشان صدها بلكه هزارها برابر از مرحوم آیت اللَه بروجردی هم بالاتر اس!. شما وكیل دفتر خدا هستید؟! شما در دفتر خدا نشستید دارید افراد را یكی یكی مقایسه می‌كنید؟ بسیار خب بالاتر است. حالا ما نمی‌دانیم خدا بهتر می‌داند كه پایین‌تر است كه بالاتر است! ما كه در مقام قضاوت نیستیم، ما به همین مطالب نگاه می‌كنیم و به همین نوشته‌ها نگاه می‌كنیم، به همین نحوه عمل و كردار نگاه می‌كنیم با آن عقل ناقصی كه خدا به من و شما داده ـ منظورم شما نیست، همان شخصی كه نامه را داده ـ طبق همان شما با عقل خودت قیاس می‌كنی می‌گویی از هزارها برابر از امثال آیت اللَه بروجردی بالاتر است، بنده هم به عقل خودم قیاس می‌كنم و نظریه‌ای می‌دهم. حالا بعدها معلوم می‌شود كدام نظریه درست است و كدام مطلب صحیح است.