كیفیت تدبیر امور ضمن رعایت مقتضاى مقام عبودیت

حالا آمدی امام زمان را هم دیدی و به این مسائل هم عمل كردی. الان فرض می‌كنیم كه یكی از افراد این مجلس امام علیه السّلام است چه نفعی برای من دارد؟ یكی از این افراد این مجلس حضرت بقیة اللَه ارواحنا فداه است، چه نفعی دارد؟ یكی از افراد است دیگر، این همه مؤمنین در اینجا نشستند یكی از آنها حالا فرض كنید امام زمان باشد. تا وقتی معرفت من به آن حضرت همین معرفت ظاهری و معرفت شناسنامه‌ای است دیگر چه تأثیری دارد؟ چه در خدمت حضرت باشم یا نباشم؟ جمال حضرت را ببینیم. بسیار خب، چه حضرت را ببینم چه عكسش را ببینم چه تفاوتی برای من دارد؟ لذا فرمودند بهتر است شما به جای این دستور دنبال این باشید كه امام زمان را در قلب خودت پیدا كنی. این مطلب مطلب عرفاست، این مطلب مطلب اولیاست.

لذا ما در تمام مدت عمر یك بار نه از مرحوم والد نه از اساتید والد، نشنیدیم راجع به دیدن ظاهری امام زمان در مجلسشان صحبت داشته باشند. امام زمان این روز ظهور می‌كند، ما نشنیدیم. فردا ظهور می‌كند در سنه هزار و چهارصد و شانزده هجری قمری ظهور می‌كند كه نشد! الان هزار چهارصد و بیست و چهار، هشت سال گذشته حضرت تأخیر كرده است! ندیدیم. فلانی این حرف را زده ما ندیدیم. برای رسیدن به امام زمان این كار را باید كرد ندیدیم. ابدا ندیدیم.

درحالی‌كه خود ایشان می‌فرمودند: نسبت ولی خدا با امام زمان مانند نسبت پدر خانواده است كه در خود منزل، افراد خانواده را می‌پاید. این نسبت است. حالا متوجه شدید؟! این شخصی كه خودش در یك همچنین مقامی است افرادش را به این مقام دعوت می‌كند. این است مطلب.

همین دیروز یكی از دوستان می‌گفت من این مطلب را از مرحوم آقا هم شنیده بودم از افرادی بود كه خدمت مرحوم آقا زیاد رسید. یك روز راجع به این مسئله شیخیه كه می‌گفتند راه وصول به پروردگار فقط برای ائمّه علیهم السّلام ممكن است و افراد عادی نمی‌توانند به این مطالب دسترسی پیدا كنند و انسان هم نمی‌تواند به مقام امام دسترسی پیدا كند. مقام امام یك مقام مافوق بشری است و بشر به هر مرتبه‌ای كه برسد از نقطه نظر معرفت، محدود است و محدودیتِ سِعی و ظرفیتی دارد، لذا نمی‌تواند به ولایت امام علیه السّلام وارد بشود و به آن حریم آشنا بشود و اطلاع پیدا كند. این نظر شیخیه و اینهاست.