كیفیت تدبیر امور ضمن رعایت مقتضاى مقام عبودیت

مرحوم آقا می‌فرمودند كه امیرالمؤمنین علیه السّلام آمده است كه ما را در همان مرتبه‌ای كه خودش قرار دارد قرار بدهد. البته وسعت و سعه ظرفیت یك مطلب دیگری است. در آن مرتبه خود قرارگرفتن یك مطلب دیگری است. مثل اینكه افراد از نقطه نظر اكل و تناول طعام دارای سعه‌های مختلفی هستند؛ بچه این مقدار بیشتر نمی‌تواند غذا بخورد. افراد بزرگ بیشتر و همین‌طور هر شخصی. ولی غذایی كه داده می‌شود به همه افراد یك غذاست. حالا یكی ظرفیت بیشتری دارد بیشتر از آن می‌تواند استفاده كند یك كسی كمتر، نه اینكه غذا متفاوت باشد این‌طور نیست.

ایشان می‌فرمودند: امام علیه السّلام ما را به همان مرتبه‌ای می‌برد و از همان نعمتی می‌چشاند كه خودش او را چشیده است. منتها امام بیشتر می‌چشد افراد دیگر كمتر می‌چشند. یك مسئله‌ای است كه در خود امام با پیغمبر هم تفاوت می‌كند. سعه ظرفیت پیغمبر بیشتر از ائمّه است بیشتر از امیرالمؤمنین است. امیرالمؤمنین سعه و ظرفیتشان بیشتر از ابناء خودشان است. هركدام از ائمّه دارای سعه‌های مختلفی از این نقطه نظر هستند و دو امام یك سعه را ندارد. حتی خود ائمّه دارای اختلاف از این نقطه نظر هستند ولی همه اینها در مرتبه ولایتند. یعنی كل عالم وجود از نفس امام علیه السّلام تراوش می‌كند، بقاء و هستی.

می‌دانید می‌خواهم چه عرض كنم؟ رسیدید به مطلبی كه می‌خواهم عرض كنم یا نه؟ یك وقتی شما یك وسیله‌ای را می‌سازید فرض كنید یك ماشینی را كارخانه می‌سازد و بعد برای نگهداری آن یك راننده‌ای را تعیین می‌كند كه به این ماشین برسد و آن را حركت بدهد. یك وقت مسئله این است. ما می‌گوییم امام زمان علیه‌السّلام گرداننده عالم است؛ یعنی خدای متعال این عالم را خلق كرده، كرات، آسمان‌ها، زمین، كهكشان‌ها، عالم ماده، عوالم ملكوت، هر مقدار كه حالا ما راجع به این قضیه بالا برویم بالاخره این عوالم خلق شدند، یك مدیر برای خلق همه اینها گذاشته است. اسمش هم امام زمان است. یك وقت ما این‌طور نظریه داریم، این را هم حتی به این اندازه هم خیلی‌ها قبول ندارند! یعنی خیلی‌ها این مطلب را قبول ندارند!