كیفیت تدبیر امور ضمن رعایت مقتضاى مقام عبودیت

ببینید، شخص وقتی روی میزان حركت می‌كند تمام كارش هم روی میزان است. چایی دادنش هم روی حساب و میزان است. با افراد دیدید در هیئات چطور برخورد می‌كنند؟ اینها آمدند دیگر چایشان را بدهیم. یا موقع غذا دادن یكی یكدانه ظرف برمی‌دارند به هركه می‌دهند كه آقا همانجا! نه! در روز تاسوعا و عاشورا كه از مسجد هیئت می‌رفت و دسته سینه‌زنی می‌رفت و برمی‌گشتند، ایشان می‌گفتند باید سفره بیندازید همه سر سفره بنشینند. خدا می‌داند چه مسائلی را ایشان متحمّل شدند كه واقعاً عجیب است.

یك سال به یاد دارم به‌واسطه اختلافی كه پیدا شده بود ایشان در روز تاسوعا و عاشورا در ظهر شركت نكردند البته گاهی از اوقات می‌نشستند از ایشان درخواست می‌كردند برای پذیرایی می‌نشستند و اغلب ما به منزل می‌آمدیم. یك‌سال یك مسئله اختلاف پیش آمده بود این متصدّیان مسجد غذا وقتی‌كه درست كرده بودند، در طبقه بالا زن‌ها آمده بودند، بچه‌ها آمده بودند، اینها در آن طبقه بالا به عزاداری نگاه می‌كردند. از دو ساعت قبل آمده بودند و بچه‌ها همین‌طور بالا بودند؛ بچه‌های شیرخوار و كوچك و بچه‌های چهارساله دخترهای دو سه ساله، آن بالا جمعیتی بود در آن طبقه بالا كه مشرف بر محیط مسجد بود. نمی‌دانم مسجد قائم را دیدید یا نه؟ آن اطراف یك سقفی است كه خانم‌ها در آنجا قرار دارند و محیط پایین محیط مردانه است. در روز عاشورا این بی‌انصاف‌ها آمده بودند می‌دانید چه كار كرده بودند؟ غذایی را كه درست كرده بودند آمدند به این افرادِ هیئت و دسته خودشان سینه‌زنی دادند و یك ظرف غذا برای بالا برای این زن‌ها، بچه‌ها، دخترهای كوچك كه داشتند پایین را نگاه می‌كردند و غذا می‌خوردند ندادند، و بعد تتمه غذا را برداشتند بردند به یك هیئت دیگر كه با همدیگر تبانی كرده بودند برای همین رسم و رسومات و زد و بست‌ها و این چیزهایی كه دارند، تتمه غذا را كه دو برابر آن مقداری بود كه طبقه بالا بودند به آن هیئت دادند!