كیفیت تدبیر امور ضمن رعایت مقتضاى مقام عبودیت
كيفيت تدبير امور به مقتضاي مقام عبوديت. شرح فقره: قلت يا ابا عبداللَه ما حقيقة العبودية ...و لا يدبِّر العبد لنفسه تدبيراً. 1 در حالي كه بناي اسلام بر ايجاد نظم و تدبير دقيق در همه امور شخصي و اجتماعي است چگونه امام صادق عليه السلام تحقق معناي عبوديت را در عدم تدبير عبد بيان ميكنند 2 خداوند متعال در هر مسأله از مسائل زندگي براي شخص سالك ميزان قرار داده است كه عمل بر طبق آن سبب به فعليت رسيدن مرتبه ای در وجود او خواهد شد 3 ذكر برخي از مطالب مرحوم علّامه طهراني به يكي از علماء كه درخواست دستگيري و هدايت از ايشان را كرده بود 4 وظيفه شاگرد اطاعت کامل از استاد و ولي كامل الهي ميباشد 5 مرحوم علّامه طهراني ميفرمودند: مقام عزت پروردگار را بايد در وجود اولياي خدا يافت 6 در مكتب عرفان ميان حضور و غيبت امام عليه السلام تفاوتي وجود ندارد چرا كه ايشان با وجود تك تك افراد معيت دارند 7 پايه و اساس در مكتب عرفان بر معرفت و شناخت مقام امام عليه السلام و ولايت ميباشد 8 عرفاء و اولياء الهي به دنبال تحقق ظهور باطني امام عليه السلام در وجود و قلب خويش هستند 9 مرحوم علّامه طهراني ميفرمودند: اميرالمؤمنين عليه السلام آمده است تا افراد را در همان رتبه و مرتبهاي كه خودش قرار دارد ببرد 10 توضيحي راجع به حقيقت مقام ولايت امام زمان عجل اللَه تعالي فرجه 11 ميزان در دموكراسي اسلامي اين است كه هيچ فرد از افراد جامعه نتواند ضرري به هم نوع خود در هيچ مرتبه از مراتب كمالي برساند 12 بر اساس كلام امام صادق عليه السلام نيت انسان در مقام عمل و در مقام اشتغالات خويش تنها بايد بر اساس عمل به تكليف و رضاي الهي باشد
مرتب سازی:
كیفیت تدبیر امور ضمن رعایت مقتضاى مقام عبودیت
8حالا شما سراغ امام زمان بروید مگر دستت به دست امام زمان میرسد؟ برو بردار و بیاور! برو بردار و بیار امام زمان را! برو پیش امام زمان، كجا؟ امام زمان كه دیگر وقتش این نیست كه بیاید یك روز پیش من بنشیند و یك روز پیش شما بنشیند! امام زمان راه قرار داده، مسیر قرار داده؛ از این مسیر حركت كنید من با شما هستم.
چندی پیش یكی از دوستان آمده بود و به من اینطور مطرح میكرد كه: آقا نظر من بر این است كه در این زمان غیر از اینكه ما با امام زمان مستقیماً در ارتباط باشیم راه به سوی خدا وجود ندارد! گفتم: بله، بنده هم نظرم موافق است. بعد گفتم: حالا چطور میخواهی امام زمان را ... گفت: باید ما بیاییم امام زمان بنشیند اینجا، ما هم در كنارش بنشینیم از او سوال كنیم و او هم پاسخ بدهد. گفتم: هر وقت امام زمان را دیدی یك وقت ملاقات هم برای من بگیر از او، نیم ساعتی هم بنده كار دارم! حالا برو بگیر دیگر، برو امام زمان را پیدا كن!
گفتم: این امام زمان كه این جوری بیاید بنده دو قِران قبولش ندارم، دوزار قبول ندارم. من امام زمانی را قبول دارم كه قبل از اینكه فكر و خطوری به ذهن من بیاید از نفس او گذشته. این امام زمان را بنده قبول دارم. اما این امام زمان دو زاری است، این امام زمان تخیلی است، این امام زمان تصوری است. این امام زمانی است كه در نفس، با آن امام زمان عشق بازی میكنی نه امام زمان حقیقی!
امام زمانی را بنده قبول دارم كه قبل از اینكه بیایم اینجا روی این منبر بنشینم و برای رفقا و دوستان صحبت كنم و تصدیعِ وقت كنم؛ قبل از اینكه حرف بزنم، تمام مطالبی را كه میخواهم بگویم و گفتم از اول تا آخر، او در نفسش موجود بوده، اصلش. كپیاش را من الان دارم برای شما میگویم. این را كه من الان دارم برای شما میگویم زیراكس آن چیزی است كه در نفس امام زمان است. نه اینكه امام زمان فقط میداند. میداند چیه؟! دانستن كه برای این بچههاست، این بچه مكتبیها میدانند من چه میخواهم بگویم. این را افرادی كه ابتدای كارند میدانند.