مراتب انفاق در راه پروردگارمتعال‏ (۱)

هیچوقت شده برای اینكه به میدان برسید شما بروید به تهرانپارس و میدان شوش و میدان آزادی، دور بزنید ... تا فردا این موقع هم نمی‌رسید این می‌شود رجحان عقلی. آن مشكل است، سخت است، این راحت است و به راحتی انسان به این نقطه، به این مسئله می‌رسد.

این مطلب در همه جا غیر از بعضی از موارد خاص كه جای مخصوصی دارد كه بعداً ذكر خواهد شد غیر از بعضی از موارد خاص كه مشمول: افْضَلُ الْعِبادَةِ احْمَزُها است. سختترین عبادت و بهترین عبادت آن عبادتی است كه مشكلتر و بر نفس گران تر آید. كه او در كجا باید باشد این كه عرض كردم مسئله امروز خیلی باید دقت بشود وبسیار مسئله ای است كه شاید بعضی از مطالبی كه امروزه اتفاق می‌افتد مشمول همین جریان بحث امروز ما باشد این مربوط به بعضی از موارد خاصی است كه ذكر شده كه انشاءالله در جلسه بعد بسته به تناسب آن وضع و موقعیت مسئله، این قضیه هم مطرح بشود اما انسان كاری را كه می‌خواهد انجام بدهد باید سهل تر و سریعترباشد باید سهل تر به مقصود برسد، راحت تر به مقصود برسد.

امام علیه السّلام طبق همین مسئله، می‌فرمایند كسیكه می‌خواهد انفاق كند اگر در یك وضعیتی باشد كه‌این انفاق براو سهل تر باشد راحت تر باشد خب این بهتر است تا این كه انفاق مشكل باشد نتواند انفاق كند هزار اما و لیت و لعل در یك انفاق قرار می‌دهد وقتی كه به انفاق می‌خواهد برسد انگار جان او را می‌خواهند از تنش در بیاورند.

وقتی كه می‌خواهد برای خدا قدمی بردارد انگار سرمایه‌ی عمر اورا از او می‌گیرند. چرا اینطور است؟ اصل و ریشه‌ی برای همه این مسائل كیفیت نگرش و كیفیت نظره‌ی انسان است نسبت به این مسائل براساس تعلّقات و عدم تعلّقات نفسانی. مشكل در قضیه و مسئله، پرداخت نیست، قدم درراهی برداشتن نیست. انسان آن قدم را برمی‌دارد انسان آن اقدام را می‌كند. مشكل؛ مشكل نفس است. اگر پای فرزند ما دچار آسیبی بشود، براحتی دومیلیون برای جبران او و برای ترمیم اوهم می پردازیم و هیچ مسئله را برخود سخت و ناهموار نمی‌دانیم اما اگر یك موردی پیدا بشود كه احتیاجی باشد پنجاه هزار تومان را نمی‌توانیم بپردازیم چرا؟