مراتب انفاق در راه پروردگارمتعال‏ (۲)

توضیحات:

مراتب انفاق در راه پروردگارمتعال. شرح فقره: فاذا لم یر العبد لنفسه فیما خوله اللَه تعلی ملکا هان علیه الانفاق فیما امره اللَه تعالی ان ینفق فیه. 1 از جمله مراتب انفاق، انفاق مال مي‌باشد نسبت به مواردي كه خداوند متعال به آن امر كرده است 2 پرداخت خمس به سادات در صورتي مبرء ذمه مي‌باشد كه به دستور مجتهد و همراه با اظهار خمس بودن آن به فرد مورد نظر داده شود 3 در مكتب عرفان و ديدگاه اولياء الهي كم و زياد بودن مال ملاك نمي‌باشد بلكه نحوۀ تعلق انسان به آن مورد اهميت مي‌باشد 4 در مقام توحيد و مقام عزت و كبريائيت خداوند متعال ميان پيامبر اكرم صلي اللَه عليه و آله وسلم و ديگر افراد هيچ‌گونه تفاوتي نمي‌باشد 5 آشکارشدن مظلوميت اميرالمؤمنين عليه السلام در جريان به شهادت رسيدن همسر خويش و ازدواج اجباری ام كلثوم دختر اميرالمؤمنين عليه السلام با عمر 6 امام صادق عليه السلام مي فرمايند: اگر عبد در مقام عبوديت باشد حكومت بر جان و بدن خويش را بر اساس موازين عقلي و شرعي بايد به خداوند متعال تفويض كند 7 در مسأله انفاق جان، انسان بايد بر اساس تكليف عمل نموده و از مسير تعادل به افراط و تفريط كشيده نشود 8 نافرماني و سرپيچي هشام بن حكم از دستور موسي بن جعفر عليه السلام مبني بر تقيّه كردن در بيان مقام امامت و ولايت 9 حقيقت اسلام در مبارزه و خروج بر ظالمين و ستمكاران خلاصه نمي‌شود 10 كج‌انديشي و توهم نادرست برخي از علماء مبني بر اينكه ابوحنيفه از مفاخر اسلام به شمار مي‌آيد 11 در مكتب تشيع اطاعت و تبعيت از امام معصوم عليه السلام در شرايط مختلف مهم‌ترين اصل به شمار مي‌رود 12 آنچه وظيفه سالك الهي به شمار مي‌رود عمل بر اساس تكليف و وظيفه به دستور و امر ولي كامل الهي مي‌باشد 13 انجام عمل واحد براي يك شخص موجب رسيدن به درجۀ شهادت و رضوان الهي و براي فرد ديگر موجب خسران و غضب الهي مي‌شود 14 كيفيت نفوذ دقيق و ظريف شيطان در نفس و نيت افراد در هنگام انجام تكاليف و دستورات الهي

این فایل صوتی در حال پخش است

در حال بارگذاری...

00:00:00

مراتب انفاق در راه پروردگارمتعال‏ (۲)

21

خود بنده شاهد بودم، در یك مجلس عصر جمعه مرحوم آقا داشتند برای افرادصحبت می كردند مسئله راجع به یك جریانی بود جوری ایشان قضیه را مطرح كردند كه واقعاً هر شخص بی طرفی می گفت منظور ایشان فلان مطلب است، فلان قضیه است. وقتی كه مجلس تمام شد من دیدم دونفر دارند با هم حرف می زنند، این می گوید دیدی آقا این مطلب را گفت؟ همان چیزی كه مورد نظر ایشان بود، یعنی ساده تر ازاین گویا تر ازاین، روشن تر از این بیان، نمی شد، فقط مانده بود ایشان تصریح كنند، همین، نمی شد دیگر یك مطلبی را بیان كرد، ولی همین دو نفر، فاضل هم بودند، اهل علم هم بودند مطلب آقا را به جای دیگری زدند.
چرا؟ نفس خراب است، نفس ایراد دارد، تا می خواهد آن حق بیاید فوراً می زند كنار، قوای دیگررا می آید جایگزین می كند، تا جنود ملائكه می خواهند بیایند وآن حقیقتی را كه از زبان ولی خدا آن حقیقت بیان شده، آن را همینطور آرام بیاورند توی نفس، این نفس نیست خراب است! می زند اینها را كنار، جنود شیطان می آیند آن مطلب را برمی گردانند با توجّه به بعضی ازایهام هاو كنایه و ابهام‌ها و یك مجملاتی كه درهر كلامی ممكن است وجود داشته باشد، همان را می آورد نود درصد، نودو پنج درصد حرف را نمی گیرد، پنج در صد كه ممكن است آن پنج درصد به نفع او باشد، آن پنج درصد را می آید بزرگ می كند و تمام سینه وقلب وضمیر و فكر اورا از همان پنج درصد پر می كند.
این مال چیه؟ مال خرابیه، مال خرابیه نفس است، اینجا انسان ...، لذا می گویند: انسان یك قدری باید متوجّه باشد یك مطلبی را می خواهد بشنود ذهن خودش را پاك كند از جوانب پاك كند، خود را جدای از آن محیط احساس كند، آن وقت، شاید جور دیگری تلقّی كند، مسئله به نحو دیگری برای او قرار بگیرد.