مهم‏ترین مرتبه از مراتب انفاق: انفاق در مسائل شخصیتى و از خود گذشتن‏

در سابق این قضیه مربوط به علما معروف بود كه فلان شخص وقتی كه می‌خواهد به یك مرجعیتی برسد، یك شوؤنی را باید رعایت كند، مثلًا فرض كنید كه قبل از اینكه به آنجا برسد ... بعضی ها هستند وقتی كه وارد یك مجلسی می‌خواهند بشوند عارشان است تنها وارد یك مجلس بشوند، حتماً باید دو، سه نفر هم همراهشان باشد انگار اصلًا تنها نمی‌توانند بروند این طرف و آن طرف. و یك عدّه ای، یك عدّه‌ای دور آقا را باید بگیرند و بعد ایشان مثلًا فرض كنید كه اینجا بروند و آنجا بروند.

یك شخصی می‌خواست بیاید دیدن مرحوم آقا از افراد بود از افراد سرشناس و آقایان كذا و هم اهل سیاست و هم اهل علم و اینها بود. بسیار شخص معروفی است، یك شخصی از دفتر ایشان، از دوستان ایشان تلفن كردند برای مرحوم آقا كه آقا فلان كس می‌خواهد بیاید برای دیدن شما، ایشان فرموده بودند پس فردا ساعت فلان و تك و تنها بیاید. حالا آن شخص می‌خواست با پانزده نفر بیاید. فرمودند تك و تنها بیاید! و او هم نیامد. ببینید! شما می‌خواهید آقا را ببینید دیگر، بلند شو بیا ببین دیگر، بلند شو بیا.

یا اینكه فرض بكنید كه رفتن در كوچه بازار و خرید و اینها دیگر عار می‌شود، خرید میوه از كوچه و بازار و خرید گوشت از قصّابی و نخود از بقّالی و اینها دیگر كم كم كم كم می‌آید ... اینها مسائل مهمی است ها خیلی مسائل مهمی است. می‌آید زوایای وجود انسان را می‌گیرد. البتّه این اختصاص به اهل علم هم ندارد، غیر اهل علم هم همینطور هستند، می‌آید كم كم وجود انسان را می‌گیرد، دیگر انسان وقتی كه می‌خواهد برود در صف بقّالی بایستد یك احساس شرمی می‌كند، باید مواظب باشد، تا بحال این جور نبود خب تو هم مثل سایر افراد كنار بایست، او نخود و لوبیایش را می‌خرد تو هم پنیرت را بخر، حالا چند دقیقه هم اینجا صبر كن، انسان در خودش یك حالت انكساری را احساس می‌كند، در یك همچنین حالتی باید چكار كند؟ باید مقابله كند، باید مقابله كند، باید از فردا اصلًا بلند شود خودش به عهده بگیرد، اینقدر برود بیاید، برود بیاید، تا ببیند كه دیگر آرام شد، تفاوتی دیگر در رفت نیست در اینگونه مسائل دیگر تفاوتی وجود ندارد.