مراتب مباهات و چگونگى مقابله با آن‏

ولی علی‌كل‌حال یك همچنین مسئله‌ای هم هست و این به واسطه محبتی كه نسبت به او اعمال داشته بود مسئله كم نبود سه هفته در آنجا آمده و تمام زندگی‌اش را برای معالجه این شخص گذاشته، و این همیشه در نفس خودش، خب مرحوم شیخ محمد فرد معروفی بود مجتهد بود آن موقع در نجف و بین افراد و علماء فرد معروفی بود حالا این همین‌طور می‌آید به این نگاه می‌كند هی سرش را می‌اندازد پایین و خجالت می‌كشد این می‌خواست او را همیشه حُر نگه دارد، نفس او را درگیر ارتباط با خودش نكند، ببینید این اولیاء چه هستند! یعنی برای اینكه آن نفس را درست بر آنچه كه ما عمل می‌كنیم و می‌خواهیم همیشه افراد را در ارتباط با خود دچار شرم نگه داریم؛ اگر كار خوب انجام می‌دهیم می‌خواهیم هر وقت نگاه می‌كنیم یاد این مسائل بیافتد، اگر زحمتی برایش می‌كشیم می‌خواهیم همیشه این زحمت در حافظه و ذاكره او بماند، اگر قدمی برای او برمی‌داریم می‌خواهیم این مطلب همیشه برای او در تجدید نظر باشد این راه دقیقاً بر خلاف توحید است.

در مسیر توحید اول بهاء به نفس طرف می‌دهند، لحاظ شخصیت طرف می‌شود او الان باید در چه موقعیتی قرار بگیرد كه بهترین موقعیت برای او باشد. حالت آزادی نفس او با خدای خودش همیشه محفوظ باشد، ارتباط او با خدا درگیر ارتباط او با این نباشد. همان طور به او بنگرد كه به سمت سایر افراد نگاه می‌كند، التفات كردید! این مسیر، مسیر توحید است؛ مسیر اولیاء و بزرگان مسیری است كه افراد را آزاد می‌كنند نه بنده خود، نفس افراد را به آزادی و فضای مطلق می‌برند نه اسیر خود. این حرف‌ها را من می‌زنم جای دیگر بروید از این حرف‌ها خبری نیست، اگراینجا بیایید مطالبی می‌بینید جای دیگر بروید مسائل دیگر می‌شنوید، آنچه را كه مطرح می‌شود روی آن زحمت‌های زیادی كشیده شده است. اینها در مكتب توحید راه ندارد همه اینها شِباكی است و طناب‌هایی است كه نفس برای منافع خودش و برای تثبیت شخصیت خودش از این شِباك و از این حبال و از این ریسمان‌ها استفاده می‌كند.