آثار سوء مباهات و راه‏هاى مقابله با آن‏

اما همین آدم وقتی‌كه در مقابل یك مَكرمت از مكارم امیرالمؤمنین علیه السّلام می‌رسد می‌گوید: این سند ندارد، این به درد نمی‌خورد. ولی به عمر كه می‌رسد چنان می‌چسبد مثل چسب دوقلو اصلًا نمی‌شود جدا كرد. این چیست؟ این همان‌یزید است. آن كسی كه می‌آید و نمی‌خواهد زیر بار حق برود، نمی‌خواهد زیر بار برود. امام زمان همین الان بیاید شرایط مثل شرایط سیدالشّهدا بشود همین آقایی كه والضّالین اینجور می‌گوید فتوا می‌دهد: چون بر علیه حكومت اسلام و حكومت جناب فلان اقدام كرده است لذا آن شخص را ولو فرزند رسول خدا است باید از دم شمشیر بگذران و تكه تكه كرد! اصلًا گذاشتن كنار قشنگ راحت. امام زمان علیه السّلام هم برای همین نمی‌آید، می‌گوید نه، یك بلا سر جدّم آوردید بس است دیگر، فعلًا صلاح نیست ما بیاییم. هر وقت یك خورده فهم در مغز و كلّه شما آمد آن موقع من می‌آیم. قضیه عاشورا دیگر بس است. این هم همان است.

این نسیان یاد خدا، نسیان به معنای ذكر عادی نیست؛ نیسان به معنای آن یاد باطن كه با نفس عجین می‌شود، وحدت پیدا می‌كند، آن وقت انسان را در جریانات یكی‌یكی آگاه می‌كند. اینجا برو، اینجا نرو، اینجا شیطان است، اینجا رحمان است، اینجا این مقدار، اینجا آن مقدار، اینجا این‌قدر جلو برو، اینجا این مقدار عقب بیا، آن یاد خداست. آن اگر در انسان باشد همه جا خدا با ماست. چه نماز بخوانیم به جماعت یا نماز به فرادی بخوانیم. چه امام بشویم یا مأموم بشویم، چه فتوا بدهیم یا مقلّد باشیم. چه مصدر امری قرار بگیریم یا مصدر امری قرارنگیریم. آن یاد خدا اهمیت دارد و بقیه همه كشك است. بقیه همه اینها حباب است و بقیه همه اینها دنیاست.

«دنیا همه هیچ و اهل دنیا همه هیچ» مرحوم آقا این شعر را خیلی می‌خواندند. شما هم خیلی بخوانید. بیست و چهار ساعت یك تسبیح دستتان بگیرید این شعر را همه را بخوانید!