آثار سوء مباهات و راه‏هاى مقابله با آن‏

أعوذ باللَه من الشیطان الرجیم‌

بسم اللَه الرحمن الرحیم‌

وصلّى اللَه على سیدنا و نبینا أبى القاسم محمّد

وعلى آله الطّیبین الطّاهرین و اللعنة على أعدائهم أجمعین‌

قال إمامُنا الصّادقُ عَلیه‌السّلام: وَ إذَا اشتَغَلَ العَبدُ بِمَا أَمَرَهُ اللَه تَعَالَی وَ نَهَاهُ، لَا یتَفَرَّغُ مِنهُمَا إلَی المِرآءِ وَ المُبَاهَاةِ مَعَ النَّاسِ؛ 

اگر عبد و بنده در مقام عبودیت به آنچه كه از ناحیه پروردگار مأمور و مكلّف است عمل كند دیگر مجالی نمی‌یابد كه خود و اعمال خود را به رخ دیگران بكشاند، و خود را به منصّه بروز و ظهور در آورد، و با كارهای خود و ظاهر نیكوی خود به دیگران فخر بفروشد و مباهات كند.

راجع به این فقره شریفه می‌توان گفت كه سرّ سلوك در همین یك فقره است؛ اگر انسان به همین یك فقره از حدیث شریف «عنوان بصری» عمل كند او را كافی است و می‌تواند راه را بیابد. خود این حقیر در تجربه مصاحبت با بزرگان و اولیاء در طی سالیان متوالی، این نكته را دریافتم آن كسانی كه به این فقره عمل كرده بودند ره به مطلوب یافتند و آن كسانی كه به این فقره عمل نكردند یا متوقف شدند یا اینكه به مهالك و موبقاتی گرفتار شدند و سرمایه‌های خود همه را از دست دادند.

لذا با اینكه در جلسه گذشته بنا بود این جلسه به فقره بعد مراجعه كنیم، ولی دیشب كه كتاب روح مجرد را من باز كردم برای اینكه فقره بعدی را نگاه كنم، دیدم اگر این جلسه را هم به نتیجه‌گیری و جمع‌آوری مطالب گذشته یا بعضی از توضیحات راجع به خصوصیات و ظرائفش بپردازیم جای دوری نرفته‌ایم. چون این قضیه اهمیت بسیار زیادی دارد. همه فقرات این حدیث شریف هركدام كلیدی است برای ذخائر مدفونه و باز نشده در نفس، و مفتاحی است برای حلّ مشكلاتی كه انسان در این دنیا با آن مشكلات نمی‌تواند ره به مقصود ببرد، و عمر خود را در هواها و در تخیلات و تصورات و عالم اعتبارات تلف می‌كند و به آخر می‌رساند، و به مصداق آیه شریفه‌ قُلْ هَلْ نُنَبِّئُكُمْ بِالْأَخْسَرِينَ أَعْمالًا الكهف، ١٠٣ الَّذِينَ ضَلَّ سَعْيُهُمْ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ هُمْ يَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ يُحْسِنُونَ صُنْعاً الكهف، ١٠٤ بگو ای پیغمبر ما، آیا به شما بگویم و سرّ مطلب را به شما برسانم كه بیچاره‌ترین افراد از شما چه كسانی هستند؟