خداوند متعال شیطان را برای تکامل بشر خلق کرده است

همین دو سه ساعت پیش كه داشتیم می‌آمدیم اینجا یكی از رفقا در مسیر قضیه‌ای راجع به یكی از دوستانی كه در همین مجلس هستند نقل كرد؛ چندی پیش یكی از فامیل آنها به رحمت خدا رفته بود، مجالس و اینها خیلی مفصّل بود. ایشان نقل كردند كه آن شخص به به خواب آن افراد آمده بودند، همین‌طور غذاها مفصّل بود و دیگ‌ها مفصّل و این چیزها بوده اشاره كرده گفته: یك كدام از این دیگ‌ها و غذاها به من نرسید. بعد یك لیوان دوغ برمی‌دارد می‌گوید این یك لیوان دوغ هم به من نرسید!

شیطان می‌آید ها! حالا فوت كرده مجلس بیندازید، آبرو داریم، آبرو داریم باید مجلس بیندازیم، باید دعوت كنیم هرچه بیشتر دعوت كنیم تجلیل هان! در جلسه گذشته راجع به تجلیل صحبت شد دیگر عرض كردم تجلیل یعنی بادكنك، یادتان رفته؟ هان بادكنك؛ این یعنی تجلیل. مجلس تجلیل یعنی مجلس بادكنك. حالا هر وقت دیدید تو اعلانات طهران و این طرف و آن طرف زیر تجلیل بنویسید بادكنك ننویسیدها در دلتان بنویسید! بزرگداشت، بزرگداشت یعنی بادكنك. كه باد می‌شود؟ نه آن بدبختی كه دارد حساب دو دوتا چهارتایش را پس می‌دهد، آنكه بزرگ نمی‌شود. اینهایی كه دم در می‌ایستند ردیف به ردیف، قشنگ می‌ایستند، صاحب عزا، اینها بادكنك‌اند. آن آقا هم رفته بالای منبر آن هم هی دارد پف می‌كند، هی آن پف می‌كند هی این دارد باد می‌شود. نگاه كنید، اوّل مجلس تا آخر مجلس این یك متر اضافه شد. چشم باطن داشته باشیم‌ها اوّل این‌قدر بود نیم ساعت از جلسه گذشت شد این‌قدر، دو ساعت گذشت شد این‌قدر، آخر مجلس از در نمی‌تواند برود بیرون. این همین است، بزرگداشت یعنی همین. این شیطان می‌آید اینجا ها.

خب بیچاره مسكین، او كه دارد آن بالا می‌گوید این الآن شیطان است كه نقاط ضعف را یك یك به تو نشان می‌دهد، نگاه‌كن از چه مواردی ضربه‌پذیر هستی؟ نگاه كن از كجا داری می‌خوری؟ نگاه كن چقدر گیر داری؟ نگاه كن شصت سال هفتاد سال از عمرت گذشته در چه مسائلی گیری! بیچاره فردا تو هم مثل او هستی! دو روز دیگر بین تو فاصله نیست تا همان جایی بروی كه الآن این رفته، ها اینها را یك یك می‌آید تذكر می‌دهد، جهات را می‌آید برای انسان بیان می‌كند. اینجاست كه ما باید یك نظر دیگری بر این جناب بیندازیم و از مسائلی كه برای ما پیش می‌آورد باید درس عبرت بگیریم و نه به عنوان یك موجود قابل تنفّر و ترس و با رعب و وحشت به او نگاه كنیم با او طرح رفاقت بیندازیم؛ نه رفاقتی كه بیاییم او را در كنار خودمان قرار بدهیم‌ها نه، منظور این نیست، منظور این است كه به عنوان یك موجودی كه خداوند او را قرار داده است تا در هر لحظه برای ما یك منبّه‌ای باشد و یك مُذّكری باشد و با خطور مسائل خلاف ما را به آن نكات متوجّه می‌كند به این نظر باید نظر بیندازیم.