عزت و علو پروردگار متعال‏

أعوذباللَه من الشيطان الرجيم‌

بسم اللَه الرحمن الرحيم‌

وصلّى اللَه على سيّدنا و نبيّنا أبى القاسم محمّد

وعلى آله الطّيّبين الطّاهرين و اللعنة على أعدائهم أجمعين‌

امام صادق علیه السّلام به «عنوان» می‌فرمایند: وَ لا یطلُبُ ما عِندَ النّاسِ عِزّاً وَ عُلُوّاً؛ بنده‌ای كه خداوند توفیق بدهد تا مواردی را كه ذكر شد رعایت كند و به حقیقت عالم تكوین وقوف پیدا كند و اراده و مشیت الهی را بلا استثناء در همه حوادث و جریانات عالم كون متوجه بشود، یك همچنین فردی به دنبال آنچه كه مردم به دنبالش هستند نمی‌رود و مسیر زندگی خود را بر آن اساسی كه سایر افراد، زندگی و حیات خود و دنیای خود را بر آن اساس پی‌ریزی می‌كنند قرار نمی‌دهد؛ زیرا از مرتبه‌جهل به مرتبه علم آمده و از مرتبه بلاهت و حماقت به مرتبه عقل، رشد و صعود پیدا كرده و آدم عاقل به دنبال مبانی عقلی و مبانی منطقی می‌گردد.

هیچ تابه‌حال شده، كسی را شما سراغ دارید كه در بازار، در كسب، در تجارت، در محیطها و زمینه‌های دیگر احساس كند یك نفر كاری انجام داده، معامله‌ای كرده، راهی رفته در جایی و ضرر كرده، ورشكست شده، خسران پیدا كرده، این هم بیاید همان كار را انجام بدهد؟! این آدم احمق است، این عاقل نیست. این انسان از نظر عقلی نقصان دارد و نمی‌تواند فرد منطقی باشد. حال امام صادق علیه السّلام می‌فرمایند: اگر شخصی خداوند چشم او را باز كرده و بصیرت فهم نسبت به امور و اراده خودش را در او قرار داده و به مسائل اعتباری دنیا او را متوجه كرده، درعین‌حال راه بقیه را برود این ابله است! این احمق است! این عقل ندارد!

بنابراین طبق آنچه كه در جلسه گذشته عرض شد، از خصوصیات این فرد این است كه به دنبال آنچه كه در دست مردم است نمی‌رود وَ لا یطلُبُ ما عِندَ النّاسِ عِزّاً وَ عُلُوّاً؛ به خاطر ترفّع‌طلبی و بزرگ‌منشی و برتری‌جویی و احساس بلند منشی نسبت به دیگران و بالاتر بودن از دیگران و جلب توجه و بدست آوردن موقعیت‌های آنها، هیچ وقت آرزوی مقام و موقعیت آنها را نمی‌كند، حتّی اگر هم بیایند به او بدهند، می‌خندد! می‌خندد! می‌گوید چه می‌خواهید به من بدهید؟!