آفت سلوک‌زدگی و آثار و تبعات آن

وَ قَدِمْنا إِلى‌ ما عَمِلُوا مِنْ عَمَلٍ‌؛ معنایش این است. یعنی تمام اعمالی كه صورت ظاهری و صورت مناسب دارد، این عمل را ما می‌آوریم و در ترازو قرار می‌دهیم، هر عملی باشد. بعد نگاه می‌كنیم چقدر در این عمل خلوص نیت دارد، چقدر در این عمل ربط با مبدأ ملاحظه شده است و چقدر در این عمل ارتباط با خدا در نظر گرفته شده است. به همان مقدار ما به حساب می‌نویسیم. عمل دوم، عمل سوم، تا اینكه اعمال خیر تمام بشود. اعمال بدی هم كه انسان انجام داده حالا بالاخره یا ان‌شاءاللَه مورد رحمت و مغفرت و عفو خدا قرار می‌گیرد یا با این گوشمالی درست می‌شود. البته این بسته به اینكه از اصحاب الیمین است یا غیر اصحاب الیمین است، از مستضعفین است، اینها حساب‌های متفاوت و مخصوص به خودش را دارد.

لذا اینجاست كه می‌فرماید: ما عِنْدَكُمْ يَنْفَدُ وَ ما عِنْدَ اللَه باقٍ‌ النحل، ٩٦ آیه بسیار آیه عجیبی است این آیه می‌فرماید: هرچه پیش شماست و مربوط به شماست، همه مضمحل شدنی و از بین رفتنی است. ما عِنْدَكُمْ يَنْفَدُ، اموالی كه تعلق به شما دارد همه از بین رفتنی است. می‌گویید نه! یك شب می‌آید دزد می‌زند، می‌گویید نه! یك روز قانون عوض می‌شود. همه اینها هم به جای خودش، عزرائیل را چه كنیم؟ آن را كه دیگر كاری نمی‌شود كرد. ایشان تشریف می‌آورند و می‌گویند تمام تعلقات تا الان تمام شد. این آیه‌را عزرائیل موقع قبض روح می‌خواند ما عِنْدَكُمْ يَنْفَدُ، تمام، هرچه تا به حال به تو تعلق داشت. زن به تو تعلق مگر نداشته؟ تمام شد. مال مگر تعلق نداشته؟ تمام شد. فرزندان مگر تعلق نداشته؟ تمام شد. ریاست مگر تعلق نداشته؟ دیگر تمام شد. وزارت مگر تعلق نداشته، چقدر برایش كوشش كردی؟ داشتی جانت را هم می‌دادی! حالا بگیرش. تمام شد.

تمام آنچه را كه عِنْدَكُمْ به ما بر می‌گردد نه عِنْدَاللَه آنچه را كه به عِنْدَكُمْ و عندنا برمی‌گردد، تمام اینها ینْفَدُ، نَفِدَ یعنی تَمّ، تمام شد. بی‌اصل شد، بی‌پایه و پوچ شد. این را می‌گویند نفد. مضمحل شد. وَ ما عِنْدَ اللَه باقٍ‌؛ آن كه پیش خداست باقی است. ما عِنْدَ اللَه‌ یعنی چه؟ یعنی آن كارهایی كه برای خدا كردی، آنها باقی است. برای خدا كردی باقی است. آن كارهایی كه در نیتت خدا بوده، آنها الان باقی است. آنها با تو می‌آیند. آنها این طرف نمی‌مانند و همراه تو است. همچنان كه پیغمبر صلی اللَه علیه و آله فرمودند: