تقوا و آثار آن (١)

خدا رحمت كند مرحوم علامه طباطبایی، هر روز عصر در آن موقعی كه ما مشهد مشرف می‌شدیم، در آن موقع یازده سالم بود ما می‌رفتیم و نمازهای مغرب و عشاء را در همان صحن نو، پشت سر مرحوم آقای میلانی می‌خواندیم، مرحوم علامه طباطبایی هم می‌آمد آن صف‌های آخر می‌ایستاد ولی هر روز عصر مرحوم علامه طباطبایی به مجلس آقای میلانی می‌رفتند و در آن مجلس شركت می‌كردند خیلی هم ایشان احترام می‌كردند آقای طباطبایی را، خیلی احترام می‌كرد خیلی. خدا رحمت كند آنها را. بالاخره اگر هم چیزی بوده راه هم همان‌ها رفتند.

وَ يَجْعَلْ لَكُمْ نُوراً تَمْشُونَ بِهِ‌ خدا برای شما نوری قرار می‌دهد كه با آن نور راه می‌روید، دیگر گیج نیستید، دیگر نمی‌توانند مسختان كنند، دیگر نمی‌توانند مستتان كنند، دیگر نمی‌توانند شما را گم كنند، دیگر پلاكارد و روزنامه و مجله و رادیو و تلویزیون نمی‌تواند عقل و هوش از سر شما برباید. شما آن نور را دارید بر همه هم فاتحه می‌خوانید تمام شد. حالا هر كی می‌خواهد هرچه بگوید. این می‌گوید آقا از این طرف برو آن می‌گوید از آن طرف برو آن می‌گوید چپ برو، راست برو، بالا برو، پایین برو، همین است دیگر، بالاخره حزب‌ها، افرادهای مختلف، عقائد مختلف، اهل دنیا، اهل دنیا به قول مولانا این را همیشه بخوانید و خوب حفظ كنید روزی صد مرتبه بگویید خیلی هم ثواب دارد!

این خیلی ذكر خوبی است و ثواب هم زیاد دارد منتها بر ما نازل شده!

اینها آمدند بیان كردند مسیر و راه را و واقعیت را آمدند برای ما توضیح دادند. بابا خدا دو روز به تو داده، این دو روز را به چه می‌گذرانی؟ دو روز به تو عمر داده دیگر برنمی‌گردد با چشممان دیدیم هر كی رفت دیگر برنگشت، هر كی را در اینجا دفن كردند دیگر برنگشت.

دو سه هفته پیش بود یكی از اقوام ما به رحمت خدا رفت. آدم خوبی بود از اقوام نزدیك ما بود. ما ایستاده بودیم در همان قبرستان قم داشتند دفن می‌كردند كنار بودیم، رفقا، دوستان، از قم یا از طهران هم بعضی‌ها آمده بودند. البته من گفته بودم كه به كسی نگویند رفقا به زحمت نیفتند حالا به هر جهت مطلّع شده بودند دوستان قم آمده بودند. اهل علم، فضلاء، یكی آمد كنار من ایستاد گفت آقا ایشان شخصیتی بوده؟ ـ نمی‌دانست. مثلًا دید همه دارند احترام می‌كنند ـ گفتم آقا جان هر كی برود تو این زیر دیگر فرق نمی‌كند. گفت بله، یك خنده‌ای كرد گفت درست است تا وقتی‌كه بیرون است ولی وقتی‌كه رفت این تو دیگر هیچ فرق نمی‌كند چه شخصیتی باشد، نباشد، دیگر تفاوتی ندارد. الان هم این رفته این تو، دیگر به فكر شخصیتش نباش، به فكر. گفتم نه یك آدم معمولی است. اینها همه برای وقتی است كه آدم بیرون است راه می‌رود، حركت می‌كند.