
کیفیت سلوک عقلانی
کیفیت سلوک عقلانی. شرح فقره: فانها وصیتی لمریدی الطریق الی اللَه. 1داستان کثرت کلام يكي از علماء در حضور حضرت سيّد هاشم حدّاد رضوان اللَه عليه. 2گفتار علاّمه طهراني دربارۀ عالمي كه در فرانسه حقوق خوانده بود. 3انسان پر حرف و بيعمل مانند ضبط صوت و نوار است. 4معناي احياء ذكر توسّط حضرت استاد طهرانی دام ظلّه. 5جلوگيري حضرت استاد طهرانی از جريان انحرافي بعد از ارتحال حضرت علاّمه طهراني. 6لزوم استاد براي نشان دادن مواضع نقص است. 7اولياء خدا چشم بصيرت دارند. 8مرحوم قاضي رضوان اللَه عليه علاوه بر ذكر مراقبه را هم لازم ميشمردند. 9معاندين مرحوم قاضي نميتوانند كمترين خردهاي بر ايشان بگيرند. 10مكاشفۀ جالب علاّمه طباطبائي در مورد تحت الحنك بستن در نماز. 11نماز مرحوم قاضي با ديگران متفاوت است. 12نماز مرحوم انصاري همداني در منزل و مسجد متفاوت است. 13مقصود از وصيّت امام صادق عليه السّلام چيست؟ 14مطالب راهگشا و كارساز در مكتب علاّمه طهرانی چيست؟ 15هر لحظهاي كه بر ما ميگذرد لحظۀ حضور و شهود است. 16داستاني بسيار جالب از مرحوم قاضي قدّس اللَه نفسه. 17تعجّب مرحوم علاّمه از مشتري كتاب براي دكور منزل خود. 18توصيف رسول خدا صلي اللَه عليه و آله و سلم از مالك بن نويره. 19گفتار مالك بن نويره به كسيكه براي رفتن به بهشت به او متوسّل شده بود. 20مايۀ تأسّف است كه هر روز مباني اصيل تشيّع در فكر بعضي كمرنگتر ميشود. 21متأسّفانه ولايت اميرالمؤمنين علیه السلام و مسألۀ غدير در نزد بعضي مسألهاي اجتهادي تلقّي شده است. 22معناي كلام جسارتبار خلیفه ثانی نسبت به پیامبر اکرم: «إنّ الرّجل ليهجر». 23لغزشهاي بعضي از علماء بواسطۀ كنار گذاشتن دروس توحيد و امامت و ولايت و عرفان و حكمت است. 24عامّه و اهل تسنّن تاكنون در جهت وحدت و اتّحاد يك قدم پيش نگذاشتهاند. 25انكار بعضي از وقایع مسلم تاریخی به بهانه وحدت , از دست دادن اصول و مباني است. 26معناي وحدت ابلاغ ولايت اميرالمؤمنين علیه السلام است. 27بعضي براي رسيدن به جاه و مقام حقائق ديني را انكار ميكنند. 28بعضي افراد در عين اظهار تشيّع گرايش به منكران ولايت دارند. 29مكتب امام صادق علیه السلام مكتب حقّ و پذيرش واقع است. 30مكتب اميرالمؤمنين علیه السلام حقّ است و از مناظره و محاجّه پروائي ندارد. 31اميرالمؤمنين علیه السلام براي رسيدن به وحدت كلمه دست از امام
کیفیت سلوک عقلانی
23خیلی عجیب است مرحوم آقا نقل میكردند میفرمودند: من یك وقت در كربلا بودم صبح رفته بودم برای زیارت سیدالشّهدا علیه السّلام، در آنجا یك حالی برای ما پیش آمده بود. البته بیان نكردند ولی حالا قرائن و شواهد خیلی عجیب بود آمدم در ایوان یكی از دوستانی كه نگاه میكرد میفهمید، نگاه كرد دید آه خیلی مسئله مثل اینكه ... گفت: آسید محمدحسین دستم به دامنت، گفت: خجالت نمیكشی، خجالت نمیكشی، خورشید طلوع كرده تو به دنبال شمع میگردی! خورشید طلوع كرده آنوقت تو داری به دنبال شمع میگردی!
هفته پیش مشرف بودم به عتبه بوسی علی بن موسی بن رضا علیه السّلام در صحن بودم، یكی از افراد من كه نشناختم لابد ایشان من را میشناخت یا نمیشناخت نمیدانم گفت كه آقا برای ما دعایی كنید مشخص بود. گفتم خجالت نمیكشید این اهانت نیست به امام رضا علیه السّلام، داری در صحن میروی میگویی دعا كن! تو امام را رها كردی دنبال من راه افتادی؟! این خجالت ندارد؟! این اهانت به ولایت نیست، اهانت به امام رضا علیه السّلام نیست؟
كی میرسد آن زمانی كه ما قدری رشد پیدا كنیم! یك قدری فكرمان، فهممان نسبت به مسائل واقعتر باشد، مطالب را بهتر بتوانیم ادراك كنیم، مطالب را بتوانیم بفهیم. این مطالبی كه گفته میشود ده درصدی احتمال صدقش را بدهیم. ما امام زمان علیه السّلام را كنار گذاشتیم دنبال كی راه افتادهایم؟ انگارنهانگار امامی وجود دارد. همین كه غیبت كرد، هیچی پروندهاش دیگر بسته شد، اصلًا وجود خارجی ندارد. تمام اولیاء خدا، بزرگان تمام آنها تلامذه خود را سفارش به توجّه به حضرت میكردند. مسئله توجّه به ولایت و توجه امام زمان علیهالسّلام شرط اول حركت ماست ما آن قضایا را به آن توجّهی نداریم!
علیكلحال ماه، ماه شعبان است و متعلّق به امام زمان علیه السّلام است و شب نیمه در راه است. مرحوم آقا و بزرگان همه بر احیاء این شب مثل شبهای بیست و سه ماه رمضان توجه داشتندها! یعنی همانطوری كه بر خود افراد عادی فرض میشمارند كه شب بیست و یك و بیست و سوم و نوزدهم و اینها را احیاء داشته باشند. بزرگان نسبت به شب نیمه شعبان همین حال را داشتند و شاید هم از این نظر است كه آن شب قدری كه بیست و سوم است و این همه تأكید شده كه متعلّق به امام زمان علیه السّلام است و مشیت الهی از نفس آن حضرت در عالم كون تقدیر پیدا میكند و تحقّق پیدا میكند، در شب نیمه شعبان كه شب ولادت ظاهری امام زمان علیهالسّلام است از نظر تعلّق به آن حضرت هم حكم شب قدر را دارد كه در بعضی از روایات هم نسبت به این مسئله آمده. رفقا حتماً شب نیمه را به احیاء برگزار كنند. دعای كمیل بسیار مستحب است، دعای جوشن خیلی خوب است، قدرِ این شب را بدانند به نماز و اینها و به بطالت نگذارند و از استفاده ماه شعبان برای ماه رمضان غفلت نكنند.
